e-mailhomecontact
AMHC Apeldoornse Mixed Hockey Club		 klik hier klik hier klik hier klik hier

vanvoor de zaterdagtrimmers

VAN/VOOR DE ZATERDAGTRIMMERS.

1. Verslag. (24.09.11)

Het is ongelooflijk, maar ook als het nog onrustig is op de velden tegenover AMHC, en de crème de la crème van uw verslaggeversgilde de terreinen al heeft verlaten, blijft het zonnetje heerlijk schijnen op deze prachtige aanvang van het seizoen dat we normaal kennen als h e r f s t. Ik vrees echter dat de ware aard van dit seizoen nog wel naar voren zal komen in de weken die voor ons liggen, maar dat laat onverlet dat ruim 20 trimmers op de zaterdagochtend het strijdperk betraden. Want zo kunnen we dat toch wel noemen.

De trainer had dit echter fluks in de smiezen en poogde het stelletje ongeregeld af te peigeren middels een intensief trainingsparcours. Het ging hem allemaal te langzaam, zodat hij zelf maar de ballen ging aanspelen.

Vervolgens werden de teams op volstrekt eerlijke wijze samengesteld in 4 groepen, en werd er op 2 x een half veld gespeeld. Daarbij dienden serieuze afstanden te worden afgelegd, maar gelukkig kon na 30 minuten van het gehele veld gebruik gemaakt worden, waarbij de hessen streden tegen de niet-hessen. Er werd fysiek gespeeld, de bal ging actief omhoog en ook Tonnie liet zich van een assertieve kant zien door Peter op te zadelen met een serieuze handicap tijdens het spel.

Het behoeft geen betoog dat de eindstand ongeveer 3-3 werd, en er werd afgereisd naar de velden aan de overzijde.

De koeltassen en culinaire vaardigheden waren weer niet van de lucht; kortom de thuisblijvers hadden deze keer echt heel ernstig ongelijk.

Het moet gezegd dat tijdens de nazit ook fysieke vaardigheden van groot nut bleken te zijn, zoals daar zijn het balanceren op krukjes, het spuwen van olijvenpitten en de onvergetelijke goochelarij van de muf-TUCs, maar de juiste interpretatie van dit alles laten wij toch echt aan de ter plaatse aanwezigen.

Peter

2. Algemeen.

# Weer een schrijver die met 33 1/3 % van de tot op heden ingezonden verslagen op een gedeelde eerste plaats staat. En het was naast compact eveneens supersnel.

# Alleen met zijn titel, hij noemde het 'de doos van Pandora' en in een nadere toelichting sloeg dat volgens hem op een scala van verrassingen welke uit de (of die) doos te voorschijn kwamen, hebben wij toch enige moeite. Want in mijn tijd leerde je dat er alleen maar rampen, kwalen en zorgen of problemen uitkwamen, maar ja (de) tijden veranderen.

# Hoewel in feite kunnen dat ook verrassingen zijn, een kwestie van interpretatie, of.... leeftijd.

# Deze zaterdag wederom - in dat genoemde intensief trainings-parcours – de 'aansturing' en het spijt ons te moeten mededelen dat de afwijking nu vaak niet eens de + 5 m haalde. Dus de vaardigheden lijken terug te lopen.

# Een puzzel voor ons, en wij denken voor meer lezers, is wat die 'serieuze handicap tijdens het spel' dan wel moge zijn.

# Miss Piggy is of moet dan wel heel erg dwingend aanwezig zijn. Wij zagen zelfs een donatie binnen de MPL, of zou dit met terugwerkende kracht zijn geweest en speelde het/'n geweten op.

# Tot slot de vraag welke Peter het is, want daar hebben wij er twee van.

3. Trim-, Toernooiagenda.

* 15.03.2012             37e Verjaardag van de zaterdagtrimmers (15.03.1975)

Gegroet, Wiel.


Salland L – Vet. LB 2-1 (29.05.11)

Op het verzamel- en vertrekadres 'Chez Antoinette' werd gezien het vroege uur een ontbijt geserveerd. Van Wiel die daar en niet alleen als captain annex keeper eveneens aanwezig was, vernamen wij dat hij die ochtend met enige weemoed zijn tas(sen) had ingepakt. Desgevraagd antwoordde hij dat het wel een zeer gedenkwaardig seizoen was geweest, ook al omdat het voor 'hét Team' zeker in deze samenstelling wel eens het laatste jaar zou kunnen zijn. En het gedenkwaardig verder toegelicht met dat VLB dit seizoen bij de toch al povere bezetting geteisterd werd door langdurig uitvallen als gevolg van blessures en ziektes van gemiddeld 4 spelers. En dan praten wij niet eens over de teamleden die daarnaast ook nog om andere redenen verhinderd waren. Het telkens regelen en zoeken van invallers gaf vaak en zeker op een gegeven moment de nodige problemen en dit was de reden dat aanvoerder Edo, naast enkele andere hem moverende redenen, na de winterstop deze functie aan de wilgen hing. Een nieuwe aanvoerder bood zich aan om 'hét Team' zeker voor het lopende seizoen een doorstart te laten maken. En dank zij de bereidheid van een aantal spelers via een speciale en legale laten wij het noemen 'trimmers regeling' om door te gaan, permanent uitgebreide telefonische en digitale wervings- dan wel ronselactiviteiten, als klasse een Edo die ons team niet in de steek heeft gelaten, dikwijls ook de medewerking van de andere teams in de competitie en bijwijlen ook enige creativiteit, is die doorstart uiteindelijk gelukt en heeft VLB daardoor het seizoen kunnen afmaken. Het voortbestaan van het of een VLB-team hangt nu in feite af van de bereidheid om door te schuiven binnen andere veteranenteams bij AMHC.
Nu zouden wij bijna vergeten, dat er ook nog een wedstrijd werd gespeeld. De uitslag hiervan staat hierboven en mogelijke reden voor een ergens onverwacht sterk spelend Salland L bleek voor een deel na afloop! Hoewel een verklaring voor het verlies, want dat was in feite toch niet helemaal nodig geweest, is tevens dat door VLB wel erg veel ballen slecht geplaatst en/of snel ingeleverd werden, dat de zogeheten eigen man wel eens niet gedekt werd en dan praten wij (wederom) niet over het aantal onbenutte kansen. Tekenend was ook wel dat Apeldoorn LB nauwelijks een strafcorner kreeg.
De wedstrijd begon met zo te zien een veldoverwicht voor de gasten. En dat kan denkbaar gedeeltelijk verklaard worden doordat Salland L in die periode nog moest 'groeien' van een start met acht naar uiteindelijk een elftal. Maar veldoverwicht of niet, zie het bovenstaande over gemiste kansen en niet te vergeten, zoals ook verder in de wedstrijd bleek, een meer dan uitstekende doelman, het leidde niet tot doelpunten. Gaandeweg werd Salland L sterker en begon vaak gevaarlijk aan te vallen. Na eerst nog een uiteindelijk afgekeurde goal kregen zij op een gegeven moment letterlijk een strafcorner mee en dit resulteerde in 1-0. Maar alles was nog niet verloren, want bij een Apeldoorns offensief een assist van Edo, het beslissende tikje van Willy en het was 1-1 met dus alles weer mogelijk. Echter de vreugde was niet van heel erg lange duur, want de thuisploeg ging met niet aflatende inzet door en hoewel ook Apeldoorn LB bij lange niet voor spek en bonen meedeed, waren het de Sallanders of moeten wij zeggen Raaltenaren die door een klein doch fataal misverstandje in de verdediging 2-1 scoorden. Dit bleef ook de stand tot de rust.
In de pauze weer het goede oude gebruik van gezamenlijk naar de kantine voor bouillon.
De tweede helft had voor wat betreft de stand net zo goed niet gespeeld hoeven te worden. En hoewel er zich voor 'hét Team' best nog een aantal kansen voordeden, bleven zij ook volharden in ballen daar plaatsen waar geen eigen speler doch te vaak een tegenstander stond. Echter eveneens Salland L, ofschoon zij daartoe nog best de nodige pogingen ondernamen, slaagde er niet meer in de score op te voeren en derhalve zullen wij het hierbij maar laten.
Wij willen nog onze teamsupporter Xandra bedanken die weer dan wel eveneens aanwezig was en verder Derk Jitta van Deventer L die Apeldoorn LB als 11e speler kwam versterken.
Tijdens de nazit, die overigens goed verzorgd werd, waren er nog maar opvallend weinig spelers van de thuisploeg aanwezig. Een deel zou al naar huis zijn, echter een ander deel, waaronder de doelman, bleek in feite van veteranen A te zijn die op dat moment een wedstrijd speelde. Men benadrukte dat die spelers echt boven de vijftig zouden zijn!
Ondanks dit verlies - en dit vermeldden wij al eerder - beëindigt 'hét Team' dit seizoen niet als laatste, maar toch nog op de voorlaatste plaats, hoewel bij winst zou het zelfs nog een plaatsje gestegen zijn.
En dit is dan de laatste bijdrage voor dit seizoen van de vaste verslaggever van 'hét Team'. Echter het zou voor hem zo maar ook echt het laatste kunnen zijn, want uw verslaglegger heeft door de jaren een dergelijke band met Veteranen LB opgebouwd, dat hij zich daarmee ook letterlijk onlosmakelijk verbonden voelt.
Alle trouwe lezers bedankt en misschien of hopelijk tot lezens!


Vet. LB - Ares L 2 - 1. (22.05.11)

Als wij heel eerlijk zijn had deze wedstrijd ook in een gelijkspel kunnen eindigen, al is een overwinning in de derby tegen Ares L natuurlijk wel mooi meegenomen! Qua aantal kansen was deze uitslag overigens dubbel en dwars verdiend naast het feit dat een substantieel deel van de wedstrijd op de helft van de tegenstander plaats had, hoewel van de andere kant vonden wij dat Ares L ergens het betere van het spel leek te hebben. Trouwens (veel) kansen hebben is wel leuk, edoch als ze niet benut worden dan zijn ze louter van belang voor de statistiek.
Een extra pluspunt van deze overwinning lijkt dat een mogelijk dreigend rode lantaarn dragerschap bij het einde van deze competitie nu werd afgewend en dat met nog een wedstrijd te spelen de voorlaatste plaats nu wel zeker is.
Het in het veld brengen van een compleet team had voor de captain weer enige voeten in de aarde, maar dank zij het feit dat door 'hét Team' voor de rust let wel Ares' aanvoerder Willem en in de tweede helft hun Marcel geleend konden worden – namens 'hét team dank, dank, dank - stonden er om 12.45 uur toch twee elftallen bij AMHC op de mat. En op de koop toe scheen de zon ook nog.
De begin vijf minuten van de eerste helft gebeurde er weinig, de teams leken elkaar een beetje af te tasten. In de volgende ca. 20 minuten waren er al een aantal van de genoemde kansen voor Apeldoorn LB – echter onder meer ook goed keeperswerk van Jur in het Ares doel voorkwamen aan die kant erger – en een echte voor de tegenpartij in de vorm van een strafcorner en déze ging er met als resultaat 0-1 wel in. Weliswaar kreeg Paul als lijnstopper in het doel de stick er nog tegen, maar dat mocht niet baten, het schot was kennelijk te strak. Het overige deel van deze helft met nog een strafcorner voor 'hét Team' had verder geen invloed op de stand en de rust ging dan ook in met de genoemde 0-1 in het voordeel van Ares L.
In de pauze werd geadviseerd om niet te gehaast te zijn bij het benutten van mogelijke kansen en het plaatsen van de bal, zeker bij vrije slagen.
In de tweede helft leek een ander statistisch gegeven in werking te treden, als je maar genoeg kansen krijgt dan scoor je toch wel eens. Met de vraag natuurlijk wat of wanneer is genoeg? Apeldoorn begon met aanvallen en kreeg al snel twee opeenvolgende strafcorners te nemen, echter zonder resultaat. Niet zo lang daarna in een soort scrimmage voor het Ares doel was het Bram die 1-1 liet aantekenen. Vervolgens niet eens zo veel later was het David die, ook nu weer in een situatie met nogal wat spelers in de cirkel, de keeper van Ares verschalkte en hiermee voor 2-1 zorgde. In de rest van de wedstrijd, naast Apeldoorn LB dat ook nu opnieuw de nodige mogelijkheden tot scoren niet benutte, een vaak snel en gevaarlijk aanvallend Ares L en de achterhoede van de thuisploeg inclusief de doelman moest vaak alle zeilen bijzetten om de bal het passeren van de doellijn te beletten. Hoewel beide teams ook nog enkele stafcorners konden nemen leidde alles verder tot niets en Apeldoorn LB mocht eindelijk weer eens het zoet der overwinning smaken.
Wij willen tot slot namens Apeldoorn LB de beide scheidsen Adger en Ton van HD bedanken voor het leiden van deze sportieve wedstrijd.
Nadien op het terras, waarbij Rien voor de 'verfrissingen' en de happen zorg droeg, en aanvankelijk daar ook nog in de zon werd door beide teams de wedstrijd gezellig afgesloten.
Komende zondag redelijk vroeg in de morgen de laatste wedstrijd van dit toch wel memorabele seizoen voor 'hét Team' te Raalte tegen Salland L. Eens zien of daar ook nog drie punten te pakken zijn.

Goor L - Vet. LB 4 - 0 (08.05.11)

Een soort vreemdelingenlegioen, bestaande uit spelers uit Wageningen (2) en Goor (1) en verder zelfs van verschillende ‘bloedgroepen’ uit Apeldoorn, bond de strijd aan met de veteranen Goor L. Echter vraag niet wat een geregel, geë-mail en gebel daaraan vooraf moet zijn gegaan. Overigens geeft de uitslag onzes inziens mogelijk een ietwat geflatteerd beeld van de werkelijkheid. Hoewel wij op de overwinning als zodanig niets willen afdingen waren zeker twee tegendoelpunten het gevolg van daaraan voorafgaande beslissingen die wij met arbitrair zouden willen betitelen. Verder hadden gewis die kansen in de tweede helft voor ‘hét Team’, waaronder zelfs een strafbal, eigenlijk wel in minimaal één doelpunt mogen of moeten resulteren. En dat uw doelman totaal niet reageerde bij die strafbal tegen vraagt ook om een toelichting. Nadat hij zich optimaal (ook qua tijd) geprepareerd en geconcentreerd had mocht hij van een scheidsrechter aanvankelijk niet op, maar moest hij achter de doellijn staan! Gevolg weg concentratie. Overigens de eerlijkheid gebiedt wel weer te zeggen dat er aan zijn kant twee ballen op de paal waren, zij het dat je dat naar men zegt ergens ook weer kunt afdwingen. Overigens om misverstanden te voorkomen, het was verder toch een prettige en sportieve wedstrijd.
Als saillant detail willen wij nog vermelden dat de plichtsbetrachting van Edo en onze huissupporter Xandra zich zover strekte dat zij al een dag eerder in de nabijheid van Hockeyclub Goor gingen logeren om de sfeer op te snuiven en te zien hoe ‘hét Team’ daar optimaal zou kunnen functioneren; echter helaas mocht dat ook niet baten.
Het verzamel- annex vertrekadres was bij Paul en Mirjam en daar werden de dus indirect reizende Apeldoornse spelers gastvrij onthaald op mind you ook moederdaggebak. En na een voorspoedige en zonnige heenreis voegden deze Apeldoorners zich vervolgens bij genoemde Edo en de spelers uit Wageningen/Ede Ton en Dirk.
De eerste helft was voor ons gevoel toch wel voor de thuisploeg, ook al omdat de Apeldoornse spelers vaak te lang met de bal liepen, of dat het plaatsen ook bij vrije slagen wel eens niet de eigen spelers bereikte. Verder waren er ook door het feit dat het elftal onderling nog aan elkaar moest wennen wel eens wat misverstanden. Toch slaagde Goor L er echter maar een keer in om te scoren, want Apeldoorn LB liet zich ook verdedigend niet wegspelen Die tegengoal kwam doordat een aanvaller op een gegeven moment iets te veel ruimte kreeg, je kunt ook zeggen te vrij stond. En met derhalve 1-0 werd deze helft afgesloten, waarna men gezamenlijk ging theeën op het terras bij het clubhuis.
De aanvoerder gebruikte voor zijn advies aan zijn mannen onder ander de gevleugelde uitspraak van destijds aanvoerde Jelle Reitsma die luidde: “Speel de bal af bij de eerste de beste gelegenheid, want er komt geen betere!”
Nadat tijdens de pauze het veld gesproeid was vroegen wij ons een beetje af of dit nu een (semi) waterveld was of een nat zandingestrooid veld.
In het tweede deel van de wedstrijd stond er duidelijk een ander Apeldoorn LB tussen de lijnen. Weliswaar was het plaatsen ook nu niet altijd perfect, maar de aanvallen liepen aanmerkelijk beter en er waren ook qua aantal strafcorners - en niet te vergeten die genoemde strafbal - kansen die beter verdienden te over. Echter kansen benutten is kennelijk een heel andere zaak en doelpunten tellen pas als de bal de doellijn en uiteraard tussen de palen passeert. En in dat geheel werkte de keeper van Goor L ook al niet mee. De thuisploeg van zijn kant, en volgens onze bescheiden mening toch ietwat tegen de verhouding in, slaagde er wel in om de bal zelfs drie maal de Apeldoornse doellijn te laten passeren. Een keer indirect vanuit een strafcorner, een keer uit een ietwat onoverzichtelijke situatie en een keer met die bewuste strafbal nadat Will dacht zijn doelman met een voetje te moeten assisteren. En zo eindigde deze ontmoeting met een 4 voor Goor L en een 0 voor Apeldoorn LB op het denkbeeldige scorebord.
Na afloop in de zon op het terras een zeer geanimeerde nazit, waarna de spelers van ‘hét Team’ van deze dag zich weer in diverse richtingen verspreidden, hetzij zonder meer huiswaarts, hetzij om elders in den lande Moederdag (verder) te vieren.
Komende zondag is Apeldoorn LB vrij dus alle tijd om zich grondig voor te bereiden op de ontmoeting dan wel derby thuis tegen Ares L op 22 mei aanstaande!

Vet. LB -Wageningen L 2-6 (17.04.11)

Als wij de feiten - uiteraard bezien door onze bril - beschouwen had de uitslag ook 2-1 kunnen zijn en dan tellen wij niet eens de door ‘hét Team’ gemiste kansen. Twee goals werden wel erg gemakkelijk weggegeven door vlak bij de cirkel de bal wat knullig in te leveren. Bij één doelpunt was er net een spleetje tussen de legguards van uw doelman en de paal waarbij in negen van de tien gevallen zo’n bal of tegen genoemde legguards of tegen de zijkant van de goal zou komen, maar vandaag dus niet. En bij de vierde goal ging de bal bij een sliding van derzelve doelman bij een doorgebroken Wageningense aanvaller via zijn legguards omhoog en viel dood vlak bij de doellijn en omdat de overige aanvallers, in tegenstelling met verdedigers van Apeldoorn wel doorliepen, kon dit cadeautje simpel in de goal worden getikt. Hoewel de eerlijkheid gebiedt ons ook te zeggen, dat ‘hét Team’ wel een invaller van de tegenpartij mocht lenen en het heeft niet veel gescheeld of hij had zelfs nog tegen zijn eigen ploeg gescoord. Overigens is onze algemene indruk, dat de gasten verdiend wonnen, zij het dat de uitslag wat geflatteerd lijkt.
Zoals de laatste tijd vaker begon Apeldoorn LB met het initiatief te nemen en de eerste tien minuten van deze helft domineerden zij, waarbij Wageningen L wel diverse malen counterde echter dan meestal niet verder kwam dan de kwartlijn. Maar zo ‘hét Team’ zich al een beetje rijk begon te rekenen dan werd die droom na zo’n kwartier wreed verstoord. De bal werd, zie ook boven, ingeleverd en dit gaf een Wageningense speler de gelegenheid om met een verrassend schot 0-1 te scoren. En dit werd niet eens zoveel later, nadat overigens nog een doelpunt werd afgekeurd, weer herhaald met opnieuw bij de cirkel de bal inleveren en wederom de gasten die daar dankbaar gebruik van maakten en dus 0-2. Ofschoon het Apeldoornse team onderwijl ook niet stil zat stuiten hun aanvallen of op de Wageningense doelman of leidden anderszins niet tot wijziging van de stand. Dit in tegenstelling tot de bezoekers, vlak voor het einde breekt een speler door over rechts, lost dicht bij de achterlijn een schot op doel en maakt de 0-3 zoals eveneens hierboven omschreven. Dit werd even later tevens de ruststand.
In de pauze werd onder meer het advies gegeven om te proberen de bal niet in te leveren en in bepaalde gevallen - zeker in de cirkel - deze eventueel maar over de zijlijn te slaan (of rammen), als hij maar weg is.
Helft twee begon en er leek plots een heel ander Apeldoorn LB in het veld te staan, nu echt dominant en nog effectief ook. Binnen vijf minuten al een (in feite de eerste) strafcorner die Edo knap afrondde en derhalve de stand 1-3. En daar hield het niet mee op, weer aanvallen, weer strafcorners, schoten op doel, edoch door ook effectief optreden van de keeper van de gasten geen resultaat. Tot bij opnieuw een Apeldoornse aanval wederom Edo scoorde en nu dus 2-3. Apeldoorn LB leek hiermee weer in de wedstrijd en wij begonnen voorzichtig al mogelijkheden te zien. Helaas het bleef verder bij dat leek, want ondanks het gegeven dat ‘hét Team’ nadien nog een aantal kansen en ook nog korte corners kreeg was het Wageningen L dat het toch kennelijk niet op zich liet zitten, echter ook letterlijk doeltreffender bleek. Eerst met een strafcorner die benut werd en dus 2-4, vervolgens door het al genoemde cadeautje met als resultaat 2-5. En tot slot na nog een strafcorner tegen waarbij via een stick van een Apeldoornse verdediger de bal niet naast doch hoog in het doel ging met als resultaat en tevens eindstand 2-6.
Namens ‘hét Team’ onze dank aan beide Carolines van D2 die de wedstrijd prima leidden.
Op het terras na afloop in de zon en met (feestweek)muziek werd er nog gezellig nagezeten met de nu geen tegenstanders meer.
Even een aantal weken zonder wedstrijden en kan energie verzameld worden voor de ontmoeting uit op 8 mei tegen Goor L. Iedereen alvast fijne paasdagen gewenst!

Kromhouters LB - Vet. LB 2 - 1 (10.04.11)

De doelman na de wedstrijd gevraagd naar zijn mening over de twee doelpunten tegen beriep zich op zijn zwijgrecht en daaraan, want wij bleven aandringen, toevoegend dat wat wij ook dachten, suggereerden of meenden hij alles categorisch zou blijven ontkennen. In elk geval betekende dit verlies, dat ‘hét Team’ geen stuivertje wisselde met deze tegenstander in de competitieranglijst: Was dit verlies verder nodig geweest? Wij dachten van niet, want afgezien van die twee tegengoals hebben de Apeldoorners kansen te over gehad om van die 1 een 2 of zelfs meer te maken. Immers als wij het aantal doelrijpe kansen, ook in vergelijking met die van de Kromhouters LB optellen dan zou het resultaat vrij duidelijk moeten zijn. Alleen, als men verzuimt die te benutten dan win je dus niet en speel je niet eens gelijk.
Verzameld en vertrokken werd bij Jolande en Willy met aldaar geserveerde door hem eigenhandig gebakken appeltaart. Het heette een experiment te zijn, maar hij is geslaagd!
Apeldoorn LB gestart met tien spelers koos de eerste vijf á tien minuten meteen voor de aanval, zij het met wel enkele kansen maar niet meer dan dat. Vervolgens kregen wij de situatie dat beide parijen beurtelings aanvielen en leek het spel gelijk op te gaan. Nadat de voor veel Apeldoorners oude bekende Ton van de Kromhouters ‘Hét Team’ kwam versterken kreeg Apeldoorn LB zo halverwege deze helft de eerste strafcorner tegen. Uw doelman kwam goed uit, stond exact in de baan van het strakke schot en misschien was dat wel het probleem want de bal wist zich als het ware nog tussen de legguards door te wurmen, veranderde daarbij wel van richting en kwam toch nog net in een niet (meer) gedekte hoek van de goal terecht. En dus met dit doelpunt en de stand 1-0 een tegenvaller, want qua vertoond spel had het niet gehoeven. Deze speelhelft met wisselend aanvallende teams leek met die 1-0 ook afgesloten te worden tot vlak voor rust John H weer zijn waarde als centrale spits bewees door een strafbal te versieren. En vervolgens dank zij Edo werd de ruststand toch nog 1-1.
In de theeloze tea-time werden uiteraard wat (obligate) adviezen gegeven dan wel uitgewisseld en probeerde ‘hét Team’ wat te recuperen, want de eerste helft had behoorlijk wat energie gekost.
Deel twee van de wedstrijd kunnen wij samenvatten met een aantal wel zeer mooie en zelfs ogenschijnlijk niet te missen doelkansen van Apeldoorn LB, maar dat missen bleek helaas toch te kunnen. Namen noemen wij niet! Nu ook enkele stafcorners voor, waarbij onder andere bleek dat naast de goal meer ruimte is dan er in. Jammer genoeg ook enkele strafcorners tegen en een daarvan was extra jammer. Een aantal Apeldoornse veteranen dacht dat de bal daarbij buiten de cirkel geslagen werd en reageerden niet, nauwelijks of en waaronder uw doelman onvoldoende - echter én uiteraard de scheidsrechter én de thuisclub hadden een andere mening. De bal werd niet eens zo hard geslagen, werd misschien niet eens goed geraakt, maar ging wel en voor ons gevoel tergend langzaam over de doellijn.
De stand werd hierdoor 2-1 en dat werd uiteindelijk ook de einduitslag.
Een illusie armer konden de Apeldoorners daarna figuurlijk gesproken hun wonden likken op een zonnig terras samen met de tegenpartij en het was best gezellig.
Nog vermeld moet worden, dat onze trouwe supporter Xandra zelfs uitwedstrijden niet overslaat.
Komende week speelt ‘hét Team’ thuis tegen de huidige titelkandidaat Wageningen/Ede L - een team tevens ruimschoots gezegend met spelers - en wij durven ons niet aan een voorspelling te wagen, echter hopelijk zijn de wonderen de wereld nog niet uit!


Vet. LB L - Deventer L 3 - 0 . (03.04.11)

Ja, u las het goed die stand hierboven en het betekende tevens dat ‘hét Team’ wederom op de ranglijst een plaats naar boven opschoof en opnieuw in dit geval ten koste van de tegenstander. Wie trouwens zaterdag in de wedstrijd van FC Twente-PSV genoot van die lob van Theo Jansen over de keeper van PSV kon zondag een reprise zien, maar nu via de stick van John.
Apeldoorn LB had er zin in en zonder dit team echt dominant te noemen was het toch wel veelvuldig en nadrukkelijk op de helft van Deventer L aanwezig. Deze tegenstander van zijn kant antwoordde met vaak venijnige counters en uw verdediging en doelman moesten enkele keren alles uit de kast halen om onheil te voorkomen. Dat ‘hét Team’ edoch zelfs met drie strafcorners in die helft (nog) niet scoorde had alles te maken met het gegeven dat de bal de achterlijn naast het doel meerdere malen wel passeerde, terwijl in het doel zelf ene Hans S. het passeren daar een aantal keren belette. Maar eindelijk wist Willy in een voor uw verslaggever uit zijn positie gezien ietwat rommelige situatie de bal toch in het doel te krijgen en hierdoor 1-0 op het imaginaire scoringsbord. En met deze stand werd ook de rust bereikt.
In die pauze naast enkele raadgevingen en als stimulans dat deze wedstrijd toch te winnen moest zijn, het deskundige advies van Edo om John door te schuiven van rechter- naar centralespits en daarbij zoals dat heet te blijven hangen in de nabijheid de cirkel.
En warempel, een gouden tip. Al vrij snel in de tweede helft kreeg John een bal hard in de stick aangespeeld en toen voltrok zich, want de keeper kwam uit, de kopie van die bovengenoemde en nu eveneens wonderschone lob over ook deze verbouwereerde keeper heen in het doel. En hierdoor leidde de thuisclub met 2-0.
Het mag gezegd dat voor ons gevoel de aanvallen in deze speelhelft beter liepen en er werd ook regelmatig geswitcht van positie. Bij een van die aanvallen kreeg Edo in de cirkel een mooie pass van Hans H. en zo leek met alle agressie die denkbaar is werd die bal onhoudbaar in de touwen gejaagd. Dit leverde dus de stand 3-0 op. En ofschoon ook de bezoekers nog wel pogingen daartoe ondernamen werd deze score tot het eindsignaal niet meer gewijzigd en Apeldoorn LB kreeg de drie te behalen punten.
Naast de beide scheidsrechters willen wij ook het publiek en daarbij behalve onder andere Tinky en Xandra in het bijzonder onze oud-speler Arie Schouten bedanken!
Het werd na afloop van deze sportieve en prettige wedstrijd nog heel en lang gezellig op het, in tegenspraak met de verwachtingen, zonnige terras.
Komende week moet ‘hét Team’ uit tegen de Kromhouters LB te Tiel een altijd niet te onderschatten tegenstander, echter wie weet!



Vet. LB - Salland L 1 - 0 (27.03.11)

Zowel de doelman als de aanvoerder liet ons na afloop onafhankelijk van elkaar weten dat zij gaandeweg de wedstrijd bijna een hartverzakking kregen bij het volharden in het niet scoren van ‘hét Team’. De vrees werd allengs huizenhoog dat de bekende wet - en Apeldoorn LB zou daar toch enige ervaring mee moeten hebben - als je zelf niet scoort dan doet de tegenpartij dat wel, weer van toepassing zou zijn. En de uiteindelijke goal ruim in de tweede helft kwam dan ook duidelijk als een verlossing, zelfs voor het publiek.
Het was overigens een wedstrijd tussen tientallen. Uw aanvoerder had met de nodige creativiteit tien spelers bij elkaar gesprokkeld en dat was wist hij voldoende omdat Salland L evenveel mensen had.
In de eerste helft begon Apeldoorn LB maar meteen het initiatief te nemen en getrouw de kennelijke traditie de nodige (voor een buitenstaander ogenschijnlijk niet te missen) kansen om zeep te helpen. Om het overwicht in het veld uit te drukken had uw doelman tijdens een substantieel deel van deze helft de goal ook wel op de kwartlijn kunnen plaatsen. En ondertussen volhardde ‘hét Team’, zelfs ondanks drie strafcorners, de bal niet in het doel van de tegenpartij te deponeren. Overigens het mag gezegd, de keeper van Salland stond zijn mannetje. De aanvallen van Apeldoorn LB waren vaak veelbelovend en eveneens menigmaal prachtige strakke passes van achteren naar vrijstaande voorspelers, alleen daarna in de buurt van of in de cirkel ging het dan mis. De Apeldoornse keeper had pas één bal - opgehaald van achter de achterlijn - aangeraakt toen Salland L op slag van rust een en tevens de eerste strafcorner kreeg. Je hoorde de doelman bijna hardop zoiets denken van, nou zul je gaan zien het gaat nog mis ook. Echter gelukkig kon hij, weliswaar in drie acties, de bal wegwerken waarna een verdediger de bal met een ferme klap definitief uit de cirkel verwijderde en toen was het al rust.
In de pauze werd het advies gegeven om bij onder andere vrije slagen en ook in de cirkel wat meer rust te nemen om de bal goed c.q. beter te plaatsen. En deze wedstrijd moest gezien het spelbeeld toch gewonnen kunnen worden. Kenmerkend was nog dat een tegenstander tegen uw doelman zei bij hun aanval verwacht te hebben dat hij in slaap zou zijn gevallen.
De tweede helft toonde qua spelverhouding en Apeldoornse kansen ongeveer hetzelfde beeld zij het dat Salland L zich nu ook in aanvallend opzicht toch meer liet zien. Van de andere kant werden twee Apeldoornse goals niet toegekend, omdat er helaas al gefloten was en met ook nog een striemende bal op de paal van Paul H. Eindelijk zo halverwege deze helft wist Rien uit een voorzet van Edo fraai 1-0 te scoren. Het probleem daarna echter was dat het nog een hele tijd duurde eer het eindsignaal klonk, want ook in die periode werden de nodige kansen wederom niet benut en dus de bovengenoemde wet bleef boven de wedstrijd zweven. Maar gelukkig het onheil voor ‘hét Team’ sloeg niet toe en de 1-0 werd de eindstand van een zeer prettige en sportieve wedstrijd. Alleen en helaas voor Salland L wisselde het nu met Apeldoorn LB van plaats op de standenlijst in de competitie.
Na afloop een heel gezellig samenzijn op het terras en onze biermaster Rien kweet zich weer uitstekend van zijn taak.
Wij willen tot slot, naast de scheidsrechters, ook ons publiek Tinke, Marian, Xandra, Jeannine en Mirjam bedanken voor hun komst en aanmoedigingen.
Komende zondag weer thuis om 12.45 uur tegen Deventer L en mocht ‘hét Team’ ook die wedstrijd winnend afsluiten dan zou het zelfs Deventer op de standenlijst kunnen passeren. Echter zo ver is het nog lang niet ook gelet het gezegde van die huid en die beer!

Ares L - Vet. LB 3 - 1. (20.03.11)

Waar waren de tijden dat ‘hét Team’ op deze velden kampioen werden en destijds na een uitslag 1-2. Ja, de tijden kunnen veranderen en zeker als je met zelfs één geleende speler met z´n tienen tegen een elftal moet spelen. Wij hadden trouwens gehoopt met tien tegen tien, maar deals blijken wel eens, vrij naar een Arabisch spreekwoord, in het zand geschreven. De thuisclub claimde kampioenskansen te hebben! De aanvoerder verzocht uw verslaggever onder verwijzing naar de wet op de privacy niet verder in te gaan op de samenstelling van het team. En wie zijn wij dan om de mogelijkheden voor primeurs nu of in de toekomst te riskeren.
Wat niemand zou verwachten en ook Ares L niet, maar de eerste helft was zowaar min of meer voor Apeldoorn LB. Brutaalweg zocht ‘hèt Team’ de aanval op en een groot gedeelte van dit eerste wedstrijddeel speelde zich af op de Areshelft dan wel minimaal vóór de kwartlijn van het AMHC gedeelte. Weliswaar counterde Ares L wel eens gevaarlijk, maar echt moeilijk kreeg de Apeldoornse (trouwens klopt dat wel) LB achterhoede het niet dan wel in laatste instantie was er toch nog een blokkade die de bal de doorgang belette. Zowat op driekwart van dit wedstrijddeel was het Willy die bij een aanval de doelman van Ares L wist te verschalken met een bal die zich anders gedroeg dan die doelman veronderstelde en het was 0-1. Deze stand wist ‘hét Team’ vervolgens tot de rust te handhaven.
In de pauze en in feite een echte tea-time, was o.a. het devies zo doorgaan, vooral de rust bewaren en de bal zuiver plaatsen.
In de tweede helft begon ‘hèt Team’ de inspanningen van de eerste helft toch op te breken, dan wel de helden waren wat vermoeid en dat extra mannetje van Ares L respectievelijk dat mannetje minder van Apeldoorn LB begon toch een rol te spelen. En niet uit te sluiten is dat de tegenpartij in de rust ook wat dit betreft de tactiek wat had aangepast. Hoe dan ook Ares L begon druk uit te oefenen en na een minuut of 5 was het al raak. Een mooi schot net binnen de cirkel, mogelijk niet helemaal onhoudbaar, maar uw doelman verkeek er zich wel op en het betekende 1-1. In de loop van deze helft kreeg de thuisclub nog twee uitgespeelde kansen in de cirkel door net een mannetje meer en dit betekende 2-1 en vervolgens 3-1. Apeldoorn LB had ook nog diverse mogelijkheden waaronder strafcorners, echter helaas pindakaas de stand veranderde er niet door en derhalve werd de wedstrijd met 3-1 in het voordeel van Ares L afgesloten.
Nadien op het zonnige terras likten de genoemde helden hun wonden, maar gelukkig waren er voldoende voorraden om ook hun dorst te lessen. En gezellig koutend werd daar nog geruime tijd doorgebracht.
Komende week is Salland de tegenstander in een thuiswedstrijd en eens zien of AMHC LB dan de laatste plaats kan ruilen!



Vet. LB - Goor L 2 - 3 (27.02.11)

Ons viel op dat sinds lang de te spelen wedstrijden plus de velden, beneden in de hal vermeld stonden en dat was positief.
Het positieve van bovenstaande uitslag is, dat het doelsaldo in het voordeel van de gasten best erger had kunnen zijn. Dat gold trouwens ook voor het weer, want het had nog druiliger gekund, hoewel natter dan nat worden bestaat niet. Terwijl hierbij weer het positieve was dat er niet gesproeid hoefde te worden. En dat alles voor twee ‘elftallen’ van elk 10 spelers die om 11.00 uur de (wedstrijd)dag bij AMHC mochten openen.
Alleen het team Goor L was wel wat sterker. En had men ons na zo’n kwartier spelen gevraagd een prognose voor de uitslag te geven, dan was die 2 twijfelachtig geweest en die 3 beslist hoger, hoewel de stand was toen nog 0-0.
Goor L startte overdonderend en begon meteen zo leek ‘hét Team’ op haar eigen helft terug te dringen. Weliswaar stelde Apeldoorn VLB daar af en toe een counter, althans een aanzet daartoe, tegenover maar die waren in tegenstelling tot die van Goor L (nog) niet echt gevaarlijk. Want de Apeldoornse achterhoede had daar zijn handen vol aan.
Even na dat vermelde kwartier een strafcorner tegen, in de linkerhoek van het doel kennelijk iets te veel ruimte en als een streep een treffer strak langs de paal en dus 0-1. Het spelbeeld veranderde nog weinig en even later weer een stafcorner tegen en weer een streep, maar nu in de rechterhoek en de stand 0-2. Kennelijk vond ‘hét Team’ nu dat genoeg genoeg was en het wierp ook getuige de resultaten de schroom van zich af. Weliswaar bleef Goor L zeker optisch sterker, edoch en misschien ietwat tegen de verhouding in scoorde Willy na een voorzet van John in een soort scrimmage en het werd 1-2. En wat Goor vervolgens niet lukte, dat gelukte VLB weer wel en nu was het Edo die bij een aanval met een strak schot de keeper van Goor L verraste en de stand werd zowaar 2-2. De tegenstander snapte er zo leek niets van en wat zij ook ondernamen, de ruststand werd die 2-2.
In de imaginaire tea-time werd geadviseerd om vooral bij vrije slagen, echter ook bij balbezit, wat meer rust te bewaren en de bal niet te snel weer in te leveren. Want dit was zo leek vaak de makke van ‘hét Team’.
De tweede helft was in zoverre een kopie van de eerste dat ook nu Goor L, zij het iets minder dominant, sterker was, waarbij de thuisploeg edoch voor ons gevoel toch meer in het spel zat. Het grootste verschil was echter dat de bezoekers slechts een keer - weer uit een stafcorner - scoorden en ‘hét Team’ niet meer en zodoende werd de eindstand 2-3.
Wij willen Eric Smit en Ton Baas van VLA bedanken voor het feit dat zij met ons de nattigheid trotseerden en daarbij nog floten ook.
De derde helft was een gezellig samenzijn in het warme en droge clubhuis en onze Food & Beverage manager Rien had, naast de bijna obligate verstrekkingen, voor de variatie warme dan wel gloeiend hete happen in de aanbieding.
Komende twee weken is ‘hét Team’ vrij en dus kunnen de spelers ruimschoots recuperen terwijl de geblesseerde of anderszins met lichamelijke ongemakken kampende leden, althans dat hopen wij, kunnen genezen. De eerstkomende wedstrijd is een derby op 20 maart ‘11 uit tegen Ares L.

Wageningen - Vet. LB L 3-1 (20.02.11)

Met deze inhaalwedstrijd werd, na het terugtreden van Edo S ook als aanvoerder van VLB - om hem moverende redenen - de eerste aanzet voor een doorstart gegeven. En daarvoor moest, gezien het spelersbestand, wel - en met succes - enige actie worden ondernomen bij onder andere teams in de competitie waaronder het team Wageningen/Ede L. Hulde! Wij hadden aldaar de spelers bijna voor het uitzoeken en in totaal kwamen vier (4) invallers ‘hét Team’ versterken.
Vooraf werd er verzameld in Huize Rien te Hoendeloo, immers dat lag op de weg. Wat er stond was weer echt des Riens, grote vers gebakken appeltaart, gebak, brownies, just name it, het leek er te zijn. Achteraf bleek dat er desgevraagd ook een English breakfast met o.a. scrambled eggs, kippers, baked beans, porridge enz. had kunnen staan. En aldus gevoed en versterkt op naar Ede, want aldaar zou de wedstrijd gespeeld worden.
De uitslag doet misschien vermoeden dat ‘hét Team’ min of meer weggespeeld werd, maar het tegendeel is waar. Weliswaar was het spel van Wageningen/Ede L gemiddeld toch wel beter en zij wisten elkaar tevens beter te vinden, maar wat wil je ook al omdat zij reeds een oefenwedstrijd speelden. Echter indien Apeldoorn LB wat zorgvuldiger was omgegaan met de geboden kansen, wie weet welke verrassende uitslag dan hierboven had gestaan! Maar eerlijk is eerlijk de tegenstander won toch wel verdiend!
De wedstrijd in het kort begon gelijk opgaand met zoals toen leek een nog ongewisse uitslag. Na zo´n kwartier een strafcorner tegen, een misverstandje in de verdediging, een strakke bal loepzuiver in de uiterste rechterhoek en dus 1-0. Niet zoveel later bij een scrimmage voor des opponents doel en een nog beslissend tikje was de stand met 1-1 weer gelijk. Kort daarna een snelle counter van Wageningen L met een zeker overtal en een tegendoelpunt door een kogel in de verre hoek en dus 2-1.
Na de rust voor beide teams kansen zat, mogelijk voor de tegenstander iets meer, en die benutte er in elk geval bij een wederom flitsende tegenaanval met opnieuw een bal als een streep in de verre hoek en derhalve 3-1. Wat beide teams daarna ook er nog aan energie in stopten het leidde verder tot niets meer en de einduitslag werd genoemde 3-1.
De afsluiting was zeer geanimeerd in het Edese clubhuis en werd rijkelijk voorzien van happen, zelfs voor vier teams was er genoeg geweest.
Na afloop bleek dat Will al in de eerste helft rugproblemen kreeg en dan toch tijdens de verdere wedstrijd niet piepen. Klasse en uiteraard beterschap! Arnoud ging de strijd aan met een gekneusde ribbenkast en hij schuwde uiteraard persoonlijke duels, maar verder..... Tot slot zowel Neville als Ewoud die beiden terugkeerden na een langdurige blessure, zij liepen weer als kieviten.



Vet. LB - Kromhouters LB 1 - 1 (21.11.10).

Vorige week na de wedstrijd tegen Deventer L schreven wij met enige wrange zelfspot, dat een der specialiteiten van ‘hét Team’ zo leek is om ondanks alle mogelijkheden daartoe niet te scoren. Dit was dus beslist geen aanmoediging om dat te continueren, dan wel vroeg het zeker niet om een bevestiging. Nou vandaag tegen de Kromhouters LB had het wel weer alle schijn.
Apeldoorn LB begon voortvarend en de eerste tien minuten kwamen de Komhouters LB nauwelijks over helft en zeker niet in de nabijheid van het doel van de thuisclub. En ook daarna werden vaak de mooist denkbare aanvalspatronen op de mat gelegd. Alleen het rendement.... zie daarvoor de inleiding! Als enigszins verzachtende omstandigheid zou kunnen gelden dat de Kromhouters over een goede verdediging beschikten en dat met name hun keeper Jacques in een bloedvorm bleek te steken. Maar desondanks en nogmaals, kansen te over.
Net toen wij begonnen te twijfelen aan hoe dit ook nu weer zou aflopen wist Peter een schot van buiten de cirkel daarbinnen zodanig te beroeren, dat de bal via de legguards van de keeper in het doel verdween. Dit toucheren was mogelijk zo subtiel, dat de gasten en masse de scheidsrechter trachten te overtuigen van zijn ongelijk bij het toekennen van het doelpunt. De vreugde over deze 1-0 was van korte duur. Een dieptepass bij een counter van de Kromhouters op de permanent bij de Apeldoornse gepositioneerde spits Ton, een te ver opgerukte verdediging, een doelman die met zijn stick probeerde op te lossen wat in feite met een klomp had gemoeten en het was 1-1.
Over het verdere verloop van de wedstrijd kunnen wij kort zijn. Niet alleen zouden wij denkbaar te veel in herhalingen vervallen, echter ook de stand 1-1 was bij het eindsignaal nog steeds van toepassing. En dat terwijl die eerste 1 best een veelvoud daarvan had kunnen of moeten zijn. Rest nog wel te vermelden, dat in de eerste helft Cees het veld moest verlaten omdat de bal in een kluts via zijn stick en die van een tegenstander omhoog spatte en een zijner wenkbrauwen beschadigde, met dus ‘enig’ bloed. Verder dat in de tweede helft bij een Apeldoornse aanval Willy in plaats van de bal (ook) het gelaat van een Kromhouter verdediger raakte. Maar gelukkig konden zowel Cees als de verdediger, na wat koel- en stelpwerk in het clubhuis, de wedstrijd verder volgen als toeschouwer in de dug-out.
Naast de scheidsrechters Erik en Wouter van HA willen wij eveneens het publiek bedanken. Allereerst de nog in haar mobiliteit beperkte Xandra via een v.v. vervoersvice door Peter H. Verder onze tijdelijk op non-actief staande teamgenoten Remco, Neville met zijn Marian, maar zeker ook de sinds de voorgaande wedstrijd(en) met een lichamelijk ongemak kampende laatste man Wouter H. En naar wij dachten te zien had ook Paul H nog familieleden rond het veld.
De after-match was weer oppergezellig en dank zij én CvD, én getructe speler, én biermanager Rien wederom ook meer dan voldoende te happen.
Komende zondag de laatste wedstrijd voor de winterstop tegen Wageningen L, let wel te Ede. ‘Hét Team’ heeft tegen deze huidige koploper nog wat goed te maken, al is het maar om te kunnen bewijzen dat die vermelde specialiteit toch geen specialiteit is!

Vet. LB - Deventer L 1-1 . (14.11.10)

De aanvoerder Edo vermeldde in zijn kennisgeving voor komende zondag dat in de puntendeling tegen Deventer L misschien iets meer had ingezeten. Wij willen dit iets nuanceren, volgens onze bescheiden mening had er duidelijk méér ingezeten. Als wij alleen al het aantal strafcorners in aanmerking nemen: vier voor, nul tegen. En dan het aantal reële kansen om te scoren, ook dat was duidelijk in het voordeel van ‘hét Team’. Alleen als je er niets mee doet dan wel bij net niet, heb je daar niet zoveel aan. Trouwens lijkt niet een de specialiteiten van ‘hét Team’ zo langzamerhand en ondanks alle mogelijkheden daartoe, het niet scoren te zijn.
Verzamelen op deze natte novemberochtend had plaats bij Wouter en de appeltaart was weer van voortreffelijke kwaliteit. Will, na een naar wij persoonlijk weten super gezellige voorafgaande avond tot gedeeltelijke nacht, informeerde telefonisch of er voldoende spelers waren, en dat had hij beter niet kunnen doen! Verder bleek na afloop, dat het meerijden in een auto op de heenreis geen garantie is dat dit voertuig na afloop ook aanwezig is. Gelukkig bleek de (voor ons in de wedstrijd helaas zeer verdienstelijke) doelman van Deventer en oud AMHC veteraan Hans Stakenburg in Oene te wonen en hij droeg persoonlijk zorg dat ook de ‘vergeten’ spelers uit Apeldoorn alsnog thuis kwamen.
De eerste helft liet een gelijk opgaande wedstrijd zien met echter, zoals ook al vermeld werd, toch meer mogelijkheden tot scoren inclusief strafcorners voor van het Apeldoornse team. En ook de Deventer doelman had het duidelijk drukker dan zijn collega aan de overkant. Eindelijk qua tijd zo halverwege na een dubbele rebound van de Deventer goalie kwam de bal bij Arnoud, hij haalde uit en het was 0-1. Dit leek lang ook de ruststand te worden tot in een meer dan volbezette Apeldoornse cirkel een Speler van Deventer L, in een volgens ons soort desperate poging, van zeer dichtbij met de haak, wel via nog een legguard van uw doelverdediger, de bal in het doel deed belanden. En zo eindigde deze helft helaas toch op 1-1.
De rust kon met recht weer tea-time heten en de hete thee was na 35 minuten spelen in de regen meer dan welkom. Een van de adviezen - en dan praten wij niet eens over de talloze der spelende experts - van de captain was om de bal sneller in de stick van een medespeler te spelen.
De tweede helft had gezien de uitslag net zo goed niet gespeeld hoeven te worden. Maar dan hadden wij ook niet getuige kunnen zijn van een aantal pogingen tot scoren door ‘hét Team’ die beslist een beter lot verdiend hadden. Zoals vrij snel na het begin door Harold, een mooi wippertje over de doelman echter helaas ook net over diens doel. Of die kans van Edo, strak en achter langs de doelman, maar wel voor langs de goal. Of dat mooie schot op doel van Elmer, echter ook hier jammer genoeg niet erin. Nu wil dit alles in geenszins zeggen dat de thuisploeg op dit alles lijdzaam toezag dan wel het passief liet gebeuren. Maar Apeldoorn LB had zeker in onze ogen dit wedstrijddeel winnend moeten afsluiten. Echter over de oorzaak of reden waarom niet hebben wij al zo een en ander gezegd. En aldus eindigde deze ontmoeting in de bij de rust reeds bereikte stand van 1-1. Beide teams waren het er echter over eens dat het een zeer prettige wedstrijd was geweest en is dit in feite niet het allerbelangrijkst!
Wij willen onze invallers/aanvullers Elmer, Harold, Willy, Paul en Leo, doch ook Will nietwaar, hartelijk danken voor hun zeer nuttige deelname. Daarbij werd ook de aanwezigheid in het publiek van onze oud Apeldoorn speler en nu te Deventer domicilie houdende Rob de Vries zeer geapprecieerd.
Komende zondag thuis tegen Kromhouters L B kan ‘hét Team’ zeer waarschijnlijk zijn borst natmaken. Echter de te verwachten supporters scheppen verplichtingen!

Salland L - Vet. LB 1 - 4 (07.11.10)

Het zoet der overwinning smaakte ‘hét Team’ goed en het maakte hiermee tevens een einde aan wat bijna een gewoonte – nog net geen obsessie hopen wij - dreigde te worden.
Maar voor het zover was of zou worden werden zij, bijna bij het krieken van de dag, gastvrij onthaald bij Leo en Jeannine - er was zelfs sûkerbôlle. Captain Edo - wiens wervingsactiviteiten in de voorgaande week overigens ruimschoots beloond leken - zag er nauwgezet op toe dat niet alleen zijn voiture binnen startkabel afstand geparkeerd was, maar dat hij ook niet als laatste vertrok. Gelukkig bleken al zijn voorzorgsmaatregelen niet (meer) nodig, ook niet na afloop van de wedstrijd. Verder bleek voor een der rijders het hockeyveld van Salland niet op het woonadres van een secretaris uit reeds lang vervlogen tijden te liggen! Doch iedereen arriveerde ruimschoots op tijd - en dat gold zelfs voor teamgenoten die allerhande hulpstukken moesten aantrekken of zich daarmee omgorden - want een aantal spelers van de thuisclub leken het tegenovergestelde van matineus.
Als wij de eerste helft willen samenvatten dan citeren wij iemand uit het imaginaire publiek die beweerde dat indien Apeldoorn LB 1/3 van alle kansen die het kreeg om te scoren benut had, het dan in plaats van 1-1 minstens 1-3 of zelfs 1-4 was geweest. Was men te ijverig, te haastig, was de druk na de voorgaande wedstrijden – waarin trouwens eveneens legio kansen om zeep werden geholpen - te hoog? Wie het weet mag het zeggen. Apeldoorn LB was, ook gezien de vermelde kansen, qua spelbeeld zo leek toch wel iets sterker, hoewel Salland L was met soms snelle counters beslist niet ongevaarlijk. Het eerste doelpunt en dus de 0-1 kwam ongeveer halverwege die helft van de stick van Edo en de assist, als wij ons niet vergissen, was van Wouter die de bal weer van Willy kreeg. Niet lang daarna een van de genoemde snelle counters, de achterhoede werd enigszins uitgespeeld en het werd 1-1. Dit was dus uiteindelijk ook de ruststand en voor ons gevoel was de wedstrijd toen nog lang niet beslist.
In de pauze - een gebruik wat ‘vroeger’ zo gewoon was - met zijn allen naar het overigens vlak bij gelegen clubhuis voor hete thee. Veel kans voor tactische besprekingen was er niet want ‘vriend en vijand’ zaten wat gemengd. Toch werden er nog enige adviezen over bijvoorbeeld stickvoering gegeven.
De tweede helft was zeker qua resultaat voor Apeldoorn LB, echter dit laat onverlet dat ook nu de thuisclub weer menigmaal zeer dreigend in de cirkel van ‘hét Team’ aanwezig was of van zins was daar te komen. Echter dit onheil, ook in de vorm van twee strafcorners, werd telkens gekeerd. Het eerste doelpunt na de rust leek uit de verte, wij bevonden ons toevallig aan de overkant in de nabijheid van het Apeldoornse doel, zeer merkwaardig. Edo bevond zich praktisch op de achterlijn en had de intentie de bal voor de goal langs te slaan naar Erik die vrij bij de ander paal stond. Een tegenstander verhinderd dat echter met een voet en de bal verdwijnt, voor hem ongewild, in zijn eigen doel en dus 1-2. De volgende goal was zo mogelijk nog curieuzer. Iedereen blijft na een veronderstelde overtreding in de cirkel van Salland stil staan, edoch het verwachte fluitje kwam niet. Erik op dat moment in bezit van de bal is het wachten moe en slaat de bal maar in de goal. Ontsteltenis bij de Sallanders of zijn dat Raaltenaren, echter het werd wel 1-3. Numero drie weer op naam van Edo, die via Will en vervolgens van Paul net binnen de cirkel de bal krijgt toegespeeld. Een droge knal en met 1-4 tevens was dat tevens de eindstand.
Na afloop nog een zeer gezellige afsluiting in het clubhuis.
Wij willen namens ‘hét Team’ Jan Hendrik, Willy, Paul, Erik en Leo bedanken voor hun aandeel in deze overwinning.
Komende zondag kan Apeldoorn LB denken wij zijn borst nat maken tegen Deventer/Epe L uit. En niet alleen omdat deze ploeg de laatste tijd menig partijtje wint, maar zeer waarschijnlijk ook wel eens uit zou kunnen zijn op een revanche na de vorige ontmoeting te Apeldoorn.




Vet. LB - Ares L 1 - 2. (31.10.10)

Nu moet ‘hét Team’ er natuurlijk geen gewoonte van gaan maken om te verliezen. Het heeft onderhand zo vinden wij meer dan duidelijk gemaakt wat de doelstelling voor dit seizoen is en moet dat nu niet gaan overdrijven. Temeer, omdat dit verlies tegen hun stadsgenoot ook helemaal niet nodig was geweest. Als wij, afgezien van het aantal doelrijpe kansen, alleen al naar het aantal strafcorners kijken: Apeldoorn LB acht voor, waarvan zelfs zo’n vijf op een rij, met als resultaat één doelpunt (na de rust). Ares L naar wij menen slechts twee of drie strafcorners, maar daaruit toch een goal. De andere goal was een velddoelpunt en beiden in de eerste helft. Dit ontlokte aan onze geblesseerde, maar desondanks aanwezige teamgenoot Neville na de wedstrijd de uitspraak dat ‘hét Team’ in feite gelijk had gespeeld. Ares L won voor de rust en Apeldoorn LB er na, een stelling waar weinig tegen is in te brengen. Nu alleen de KNHB (en zeker eveneens Ares L) nog overtuigen.
Zag het er in het begin van de week voor aanvoerder Edo wat het aantal spelers betreft mogelijk wat zorgelijk uit - hij zelf voelt dat naar wij begrepen gezien zijn ervaring toch al wat anders - dan viel het uiteindelijk ook door de terugkeer van John uit Frankrijk niet eens tegen. Zelfs een reserve op de bank.
Zoals wij reeds schreven vielen de beide doelpunten van Ares L voor de pauze. Het eerste een velddoelpunt van een niet meer te achterhalen Ares-speler met een fraai diagonaal schot, á la El Ahamdaoui van Ajax, in de voor uw doelman linker bovenhoek. Het tweede uit een strafcorner met een strak en zuiver schot, via een doorgespeelde bal, in de uiterst rechter benedenhoek. Apeldoorn LB had in deze helft zeker twee ogenschijnlijk niet te missen kansen om te scoren, maar dat missen lukte toch. Globaal gezien waren voor ons gevoel de teams qua sterkte min of meer gelijkwaardig en gaf de ruststand 0-2 een ietwat vertekend beeld.
In de rust tipte de captain indirect twee manco’s in het Apeldoornse spel aan door te adviseren de bal meer in de stick van een teamlid te spelen en verder om vanaf of vanuit het middenveld vaker zelf met de bal te gaan.
De tweede helft was toch lichtelijk meer in het voordeel van Apeldoorn LB. Ares L ofschoon wel vaak gevaarlijk aanvallend, werd effectief elke kans tot scoren belet en ‘hét Team’ was daarentegen succesvol, hoewel maar één keer en dat had ten minste één keer meer gekund. Overigens die ene goal uit een strafcorner mocht er best zijn. Pleun gaf aan op Edo, deze speelde de bal door naar Arnoud en de laatste plaatste deze loepzuiver in de stick van Wouter ‘bij de paal’. Die scoorde nu alsof hij nog nooit anders had gedaan. Eindstand dus 1-2.
De nazit was uiterst gezellig, wij meenden echter te constateren dat er nogal wat tegenstanders gaandeweg het pand verlieten en zij wonen niet eens zo ver weg. Rien dreigde zelfs met voorraden te blijven zitten, maar gelukkig kwam dat toch goed.
Inspirerend tijdens de wedstrijd was het publiek, waaronder let wel ondanks (nog) één kruk Xandra met dochter Marije. Verder zagen wij naast de al genoemde Neville de eveneens tijdelijk op non actief staande Ewoud, de biermanager Rien - hoewel naar welke wedstrijd keek die eigenlijk - en Peter Hoogeveen.
Tot slot willen wij naast de scheidsrechters uit H3 nog bedanken voor het beschikbaar stellen van hun tijd en hun inzet: Herman, Pleun, Ton, Willy, Leo en Paul.
Komende zondag een vroegertje in Raalte tegen Salland L. Blijft ‘hét Team’ doorgaan op de zo lijkt ingeslagen weg, of gaat het dan eindelijk ook of weer eens drie punten mee naar Apeldoorn nemen?

Goor L - Vet. LB 2 - 1 (03.10.10)

Zo hoeft het natuurlijk ook niet. Het feit dat kampioen worden in je klasse niet direct met enig eufemisme een must is, zoals wij reeds eerder melden, hoeft uiteraard weer niet te betekenen dat er dan ook niet gewonnen hoeft te worden. En natuurlijk is winnen niet het hoogste goed, maar het heeft toch ook wel zijn aantrekkelijkheden. Het had voor een buitenstaander vaak zoniet te vaak wel eens de indruk kunnen geven alsof de bal bij uitslaan of vrije slagen niet over de midden- of kwartlijn van de tegenstander mocht, hij werd dan ogenschijnlijk gewoon bij dierzelve tegenstander ingeleverd. Kwam de bal evenwel toch nog over die kwartlijn of in de cirkel dan leek het wel eens dat ‘hét team’ niet mocht scoren en zo het wél leek te lukken was er dan altijd nog een doelman die dat verhinderde.
Verzamelen, onthaald worden in en vertrekken vanuit huize Will en Yvonne, met als saillante bijzonderheid dat Will het bij dat gastheerhouderschap liet, want door een blessure moest hij voor het vervolg verstek laten gaan. Máár een vervanger geheten Willie had hij wel geregeld! Had Edo, mede dank zij Paul B, naar hij dacht toch een compleet elftal voor elkaar, dan bleek dat door een ziektemelding niet meer te kloppen. Echter voornoemde Paul dook weer in zijn zo leek schier onuitputtelijke reservoir en regelde Eric als elfde speler. En hij ging hem als extra service nog zelf op een ander verzameladres ophalen ook!
Moeten wij na de inleiding over onze wedstrijd te Goor, waar wij bij deze nieuwe tegenstander in onze poule Goor L ruimschoots op tijd arriveerden, nog uitgebreid vertellen? Wij dachten van niet.
De eerste helft werd afgesloten met een 1-0 voorsprong van de thuisploeg doordat bij het toen eerste en enige strafcorner tegen de verdediging nog niet perfect georganiseerd was en de daardoor vrijstaande aangever uit een rebound van de doelman alsnog kon scoren. Voor ons gevoel had Apeldoorn LB in dit deel van de wedstrijd een lichtelijk overwicht, had zeker de meeste kansen en ook een plussaldo strafcorners voor (3:1), echter het benutten van alle potentiële mogelijkheden was een geheel andere zaak.
In de pauze, oude tijden herleefden, werd het veld verlaten voor thee op het terras van het overigens zeer nabij gelegen clubhuis.
In de tweede helft leken beide ploegen min of meer in evenwicht, hoewel ook nu had Apeldoorn LB in onze ogen de meeste kansen, terwijl de verdediging, maar dat was in de eerste helft ook het geval, de zaken goed op orde had. Het was Apeldoorn LB dat zo halverwege na een mooie opmars van Ewoud en een afronding door Eric de stand met 1-1 in evenwicht bracht. Wij hadden al zo’n beetje de idee, en na afloop bleek wij niet alleen, dat dit ook de einduitslag zou worden. Maar er ontstond bijna een kopie van wat vorige week plaats had. Eveneens nu bij een snelle counter van de tegenstander de verdediging even niet optimaal opgesteld, een aanvaller kwam vrij in de cirkel, uw doelman deed nog een desperate poging het onheil te keren, echter helaas het winnende doelpunt voor Goor L werd gemaakt en de wedstrijd eindigde even later in een 2-1 stand.
Na afloop in de zon op het reeds vermelde en zonnige terras werd de wedstrijd met de thuisclub gezellig afgesloten. Men was het er daar algemeen over eens dat een gelijkspel de verhoudingen beter zou hebben weergegeven.
Afsluitend willen wij onze aanvullers Paul B, Paul dH, Paul H, Niels, Eric en Willie namens het team bedanken voor hun bijdrage.
Door ook twee weken herfstvakantie moet ‘hét Team’ eerst op 31 oktober weer optreden in de uitwedstrijd tegen onze plaatsgenoot Ares L. Het wordt voor ons gevoel hoog tijd dat er weer eens wat punten, al is het maar gesprokkeld, worden!

Vet. LB - Wageningen L 0-3 (26.09.10)

Zo ‘hét team’ al geen aspiraties had om kampioen in deze klasse te worden dan leek dat meer dan bevestigd te worden. Hoewel er zich talrijke kansen tot scoren aandienden werden die niet benut; zelfs de tegenstander liet na afloop blijken stomverbaasd te zijn dat zij geen doelpunten tegen kregen. Deze tegenstander Wageningen L geheten was een combinatie van voorheen Ede L en Wageningen L, waarbij naar wij vernamen Wageningen in de 1e klasse wilde blijven spelen, zodat de Edenaren derhalve uit de hoofdklasse ‘afdaalden’. Het was in het onderhavige geval evenwel een team dat voornamelijk uit ex-Edespelers bestond.
Ter informatie: in de voorafgaande week had captain Edo en let wel tot deze zondagmorgen toe intensief ronselwerk moeten verrichten om zijn team compleet te krijgen. Zelfs het elftal voor en na de rust telde qua samenstelling een aantal andere gezichten.
Het zag er aanvankelijk helemaal niet naar uit dat bovenstaande uitslag het resultaat van deze ontmoeting zou zijn. Het eerste kwartier gaf duidelijk een in aanvallend opzicht iets sterker Apeldoorn LB te zien - die dat merkwaardig genoeg niet in treffers uitdrukte, terwijl in het volgende deel van deze helft beide teams aan elkaar gewaagd leken. Weliswaar scoorde Wageningen toen bij hun tweede strafcorner de 0-1 door een strak schot in de uiterste rechterhoek - waarbij de doelman mogelijk aan die kant iets te veel ruimte weggaf - maar er leek met de ruststand van 0-1 voor de thuisclub nog geen vuiltje aan de lucht. Dit zeker gezien het totale aantal reeds gemiste doelrijpe kansen. Het bood bijgevolg nog steeds perspectief voor de tweede helft.
Nou vergeet het maar, de tweede helft was nog geen vijf minuten oud toen bij een strafcorner tegen een der uitlopende verdedigers kortstondig het uitzicht aan uw doelverdediger ontnam. Resultaat 0-2 achter. Nog altijd geen vuiltje aan de lucht, nog sterker, gaandeweg na zo´n kwartiertje nam Apeldoorn LB meer en meer het heft in handen en begon de tegenstander terug te drukken op de eigen helft. Alleen één ding werd zeer consistent nog steeds vergeten.... doelpunten te maken. Er werden ballen gemist - de wet op de privacy verbiedt ons hier nader op in te gaan - en strafcorners de een na de ander, alleen goals... ho maar! En dies gebeurde weer waar je op kunt wachten als je zelf niet scoort, een snelle uitbraak van de gasten, teveel Apeldoorners op de toen verkeerde helft met als gevolg een overtal aan vrijstaande spelers van Wageningen en het werd 0-3. En aangezien ‘hét Team’ ook daarna volhardde in het geen goals maken werd 0-3 ook de eindstand.
Nog ter informatie: tijdens de wedstrijd trachtte de doelman van Wageningen op een gegeven moment de ruimte in te nemen waar Eric S al stond en mogelijk ook gezien het verschil in massa tussen beiden stortte Eric met enig geweld voorover ter aarde. Gevolg, Eric moest zo leek ietwat groggy het strijdperk verlaten om vervolgens vanuit de dug-out het spel te volgen. Gelukkig voor hem leek het achteraf geen verdere gevolgen te hebben.
In willekeurige volgorde willen wij namens ‘hét Team’ nog de volgende participanten in het spel bedanken: Leo, Cees, Eric, Paul H, Michiel, Hans H, Wopke en David. Onder het talrijke publiek, of waren die er (ook) voor D1, signaleerden wij onder meer onze oud-speler Arie S, Yvonne J, Pauls gade met kroost en last maar uiteraard not least onze victualiënmanager Rien. En de laatste zorgde er tijdens de zeer geanimeerde 3e helft voor dat het eenieder aan niets ontbrak. Zelfs het naast ‘hét Team’ gezeten HA, waaronder beide scheidsen, kon nog meeprofiteren van de overmaat.
Komende zondag uit naar Goor en zo langzamerhand durven wij geen voorspelling meer te maken!


Kromhouters LB - Vet. LB 3 - 0 (19.09.10)

En zo is ‘hét Team’, althans qua doelsaldo, weer terug bij af, zij het met dit verschil dat er bij de competitiestand wel reeds drie punten prijken. Wij vragen ons overigens af of dit echt een domper op eventuele kampioenaspiraties is! Dit verlies was in feite ook geen verrassing, als je met slechts één speler boven het vereiste minimum om een wedstrijd te beginnen het veld betreedt. Weliswaar kon er alsnog een speler van de Kromhouters LB geleend worden, maar duidelijk moge zijn dat men in zo`n geval gemeenlijk niet zijn sterspeler of ‘Spielmacher’ ter beschikking stelt.
Dit laat natuurlijk onverlet dat zijn meespelen zeer gewaardeerd werd en het missen van die opgelegde kans - overigens stond hij daarin niet alleen - zij hem vergeven.
Aleer Apeldoorn te verlaten werd er verzameld en werden acht spelers gastvrij onthaald werden door Yvonne en Wouter D, waarbij de laatste tevens de negende speler was.
Indien wij de wedstrijd nog eens beschouwen zat het verschil toch wel in het feit dat de thuisclub met een compleet elftal speelde en Apeldoorn LB zoals vermeld niet. In alle gevallen dat er door de Kromhouters LB gescoord werd kwam Apeldoorn telkens op het kritieke moment één speler tekort. Bij de eerste goal in de eerste helft, overigens een mooi strak schot vanaf rand cirkel in de verre hoek, was dat misschien iets minder duidelijk. Echter zeker bij de andere goals in de tweede helft was het evident. In beide gevallen stond een tegenstander vrij als een vogeltje in de cirkel en hoefde de bal slechts te laten kaatsen of binnen te schuiven. Indien wij evenwel anderzijds het verschil in het aantal doelrijpe kansen van beide teams in aanmerking nemen, dan heeft ‘hét Team’ echter alle redenen zichzelf de vraag te stellen waarom er dan niet gescoord werd. Met andere woorden, deze wedstrijd had helemaal niet verloren behoeven te worden en minimaal niet zonder tegendoelpunten, a(l)s...... maar ja, as is verbrande turf! En bij deze mogelijk ietwat cryptische terugblik willen wij het verder maar laten.
Na afloop werden de Apeldoornse spelers ter ere van de start van het seizoen voor wat betreft de Kromhouters LB - en misschien ook een beetje om de terugkeer van Apeldoorn LB in deze competitie te vieren - in het clubhuis bijna feestelijk ontvangen met grote schalen happen en zo leek een schier onbeperkte hoeveelheid flessen Prosecco. Het was zeer geanimeerd en er was trouwens ook de meer traditionele drank voor hockeyers na een wedstrijd verkrijgbaar.
Tot slot willen wij, namens de overige Apeldoorners, Theo en Marc te bedanken voor hun deelname en inzet!
Volgende week thuis tegen Wageningen, oftewel naar verluid een Wageningen-Ede combinatie, nieuwe ronde c.q. wedstrijd, nieuwe kansen!

Vet. LB - Deventer L 3 - 1. (12.09.10)

Voor de wedstrijd begon werd een minuut stilte in acht genomen voor Hans Siezen, oud-lid van zowel Apeldoorn LB als Epe L*, die een aantal weken geleden helaas overleden was.

 

Ziezo, de kop van deze competitie is er af na de terugkeer van ‘hét Team’ in de 1e klasse, en hoe! Echter vooraf had captain Edo weer heel wat gebel, gemail en ander werk moeten verrichten om een elftal te formeren. Maar dank zij wervende activiteiten door Will en David en het feit dat Paul B alsnog een blik roulerende invallers opentrok kwam alles uiteindelijk toch nog goed.

Overigens diezelfde Edo nestelde zich en passant tijdens deze wedstrijd al meteen op de eerste plaats van het teamkoplopersklassement door alle doelpunten voor zijn rekening te nemen, met let wel zelfs een hattrick. Weliswaar zouden naar men zegt voor een 100% hattrick alle drie de doelpunten in een speelhelft gemaakt dienen te worden, maar bij in totaal drie keer scoren in een wedstrijd mag het ook wel gebruikt worden, en zeker nemen wij aan als er zoals in het onderhavige geval twee binnen vijf minuten vallen.

In het eerste deel van de eerste helft leken beide ploegen aan elkaar gewaagd en wij hadden aanvankelijk indien daartoe uitgedaagd niet durven wedden op welk team zou winnen. Hoewel, VLB leek en zeker gaandeweg toch wat sterker en gewis als wij het aantal gemiste kansen meetellen. Toch duurde het nog vrij lang, wij dachten tot zo´n tien minuten voor rust, eer het eindelijk raak was. Arnoud gaf een prachtige pass op Edo in de cirkel en die zette deze met een mooie tip-in om in het eerste en enige doelpunt van die helft. Voor de goede orde, het Apeldoorner doel werd ook nogal eens opgezocht, maar niet meer dan dat, de verdedigers klaarden alles.

Na de rust kreeg Apeldoorn meer en meer een zeker overwicht, echter er werden zoveel kansen op een doelpunt maken gemist, dat wij het ergste begonnen te vrezen en wel dat een oude ook hockeywet: als je zelf niet scoort doet de tegenpartij dat wel, in werking zou treden. En ja hoor, Deventer L kreeg een strafcorner en bracht de stand op 1-1! VLB volhardde daarna weer in het met enige regelmaat missen van doelrijpe kansen - waarbij overigens de Deventer doelman Hans een aantal malen ook niet meewerkte - en wij begonnen al, zij het met moeite, een beetje te wennen aan de gedachte dat het wel bij een gelijkspel zou blijven. Tot ca. vijf minuten voor het einde het al bijna een wonder toch nog gebeurde. Een scrimmage voor het Deventer doel en een spits Edo geheten die de bal over een liggende keeper in het doel lepelt en dus 2-1. Maar daar bleef het niet bij, vlak voor het finale fluitsignaal begint Elmer aan een lange slalomtocht buiten de cirkel om diverse tegenstanders heen, vervolgt deze binnen de cirkel, speelt de bal af op Edo en deze maakt daarmee de 3-1, wat een spanne tijds later ook de eindstand werd.

Namens ‘hét Team’ onze dank aan de participanten in deze overwinning: Peter, Willy, Adriaan, Paul, Wopke, Elmer en David elk voor hun deel. En natuurlijk ook onze beide scheidsrechters Agnes en Gea.

Het deed ons verder goed, dat ons geblesseerd teamlid Neville langs de lijn het spel aanschouwde in gezelschap van onder andere ons vast publiek Xandra en niet de vergeten de non playing biermanager Rien.

Het was na afloop zeer gezellig in het clubhuis en vanachter het glas leden wij daar plaatsvervangend mee met zowel onze damesveteranen A als veteranen LA, die onder barre weersomstandigheden op in dit geval allebei watervelden eveneens hun eerste competitiewedstrijd speelden.

 

*) Het team onder de naam Deventer L is in feite een combinatie van spelers uit de voormalige L-teams van Deventer en Epe.


Vet. LB - EHV L 0 - 14 . (06.06.10)

Alsof je een emmer leeggooit, dan wel (als verliezend team) over je heen krijgt. De doelman van ‘hèt Team’ zei na afloop voor zijn gevoel te hebben meegespeeld als figurant in een slechte B-film over een jongens team dat veel sterker was en geen genade kende voor het andere. Zelfs het feit dat een substantieel deel VLA spelers beschikbaar waren vermocht het onheil niet te keren. Een tsunami aan aanvallen leek bijwijlen VLB te overspoelen. Tekenend was misschien wel, dat de vliegende keeper van EHV L met enige regelmaat opkwam tot bij de middenlijn.
Een verslag van de wedstrijd heeft o.i. weinig zin en zou mogelijk wat eentonig of moeten wij zeggen eenzijdig worden. Met de rust was het 0-7 en in de tweede helft werd dit verdubbeld tot 0-14. In de pauze werden weliswaar nog wat wijze adviezen uitgewisseld, edoch of zij waren dat uiteindelijk toch niet of zelfs dat was vruchteloos.
Tussen haakjes, het was niet louter kommer en kwel en ook ‘hét Team’ liet best mooie staaltjes aan hockeyspel zien, echter het bleef iets van gapen tegen een oven.
Ter informatie, uw doelverdediger heeft nog een onderzoek bij het TNO lopen om te bewijzen, dat als een bal met schuin gehouden stick niet met de zijkant, maar met de bolle kant geslagen wordt, deze (schuin) omhoog zal gaan en niet zoals nu horizontaal. Het kost hem een vermogen, echter dat heeft hij er graag voor over.
‘Hét Team’ had zich een waardiger afscheid van deze klasse voorgesteld, een klasse waarin zij destijds tegen hun wens in terecht kwamen. En helaas is uitgekomen wat ergens al vanaf den beginne iets van een predestinatie leek.
Wat deze wedstrijd betreft willen wij naast de beide scheidsrechters Willem en Pieter ook alle invallers en niet te vergeten het publiek hartelijk bedanken. Maar wie echt alle dank verdiend is aanvoerder Edo, die een jaar lang er elke week toch maar weer in slaagde een team in het veld te brengen en vervolgens zelf enthousiast voorging in de ‘strijd’. Tot slot willen wij eveneens onze grote waardering uitspreken voor onze thesaurier voor het beheer en verstrekking der noodzakelijke levensbehoeften na de (thuis)wedstrijden en de andere uitgaven. En hopelijk keert hij nog terug op zijn schreden met betrekking tot zijn genomen besluit.
Al onze zeer gewaardeerde lezers een zeer ontspannen zomerstop toegewenst en hopelijk tot ziens, horens of lezens in het nieuwe seizoen!


Kromhouters LA - Vet. LB 1-4 (30.05.10)

Een wedstrijd om heel, heel gauw te vergeten. En dat lag zeker niet aan de ontvangst ‘s morgens bij Will en Yvonne. En ook niet aan het feit dat Hans ter elfder ure toch nog beschikbaar bleek zodat uiteindelijk een compleet elftal te Tiel kon aantreden. En dan bedoelen wij ook niet dat het verzamelen wat moeizaam verliep omdat o.a. iemand gezegd zou hebben, de vraag is slechts tegen wie, dat hij op eigen gelegenheid ging, terwijl een andere speler naar eigen zeggen door zijn TomTom in de steek werd gelaten. Maar uiteindelijk vertrokken toch nog zeven spelers gezamenlijk, onder een aanvankelijk stralend zonnetje, richting de/het (voor de iets oudere lezers) stad(je) van Flipje, waar de overige vier zich bij hen voegden. Nee, dat gauw vergeten slaat in feite op de wedstrijd als zodanig en in het bijzonder de tweede helft, de blessure(s) en mede, maar niet alleen daardoor, de uitslag en niet te vergeten het abrupte natte einde.
De eerste helft begon met een overdonderend aanvallend Kromhouters LA die, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, voornamelijk op de helft van ‘hét Team’ begonnen te spelen. Echter de achterhoede van Apeldoorn LBO hield gewoon stand en dus gebeurde er in feite niets. Na zo’n minuut of tien keerde het tij en begon 'hét Team’ met goed opgebouwde en snelle acties het initiatief over te nemen. En het duurde dan ook niet lang, eer Arnoud en Edo of omgekeerd tot grote verbazing, of was het ontzetting, van de Tielenaren de stand op 0-1 brachten. Weliswaar wisten de tegenstanders bij een strafcorner - die zij overigens voor ons gevoel wel eens erg gemakkelijk kregen - en met wederom voor ons gevoel met enig geluk de stand met 1-1 weer in evenwicht te brengen. Maar had Apeldoorn, ondanks het feit dat de Kromhouters menigmaal ook best gevaarlijk waren, in die helft alle kansen benut, de ruststand had in plaats van de reeds genoemde 1-1 ook 2 of 3-5 kunnen zijn.
De tweede helft verliep desastreus. Allereerst de motor op het middenveld te weten Neville was eind eerste helft geblesseerd geraakt, terwijl verder zowel Edo als Will weer wat last van een (bijna?) genezen blessure bleken te hebben, zodat VLB qua veldbezetting en/of mobiliteit duidelijk in een ondertal verkeerde en de tegenstander ook dank zij reserves overduidelijk niet. Verder had een VLB speler vlak voor rust geprotesteerd tegen een overtreding die door hem in de cirkel zou zijn begaan, maar volgens hemzelf niet. Het had de schijn dat hiervoor of -tegen opvoedkundige maatregelen werden genomen, want Apeldoorn LB kreeg, nogmaals voor ons gevoel, een tweetal zeer aanvechtbare strafcorners tegen en dat leverde evenzoveel tegengoals op en dus een stand 3-1. ‘Hét Team’ kwam nauwelijks meer in de cirkel van Tiel, de fut leek er uit, en het werd zelfs nog 4-1. Toen het daarna tot overmaat van ramp ook nog vreselijk begon te hozen en nadat alle spelers voldoende doordrenkt waren werd voortijdig, een der scheidsen zei op verzoek, afgefloten. De spelers doken vervolgens en masse de kleedkamer in om minimaal het natte tenue te verwisselen voor iets droogs.
Komende zondag 6 juni de laatste wedstrijd in deze competitie - wij zouden ook kunnen zeggen in de hoofdklasse - van ‘hét Team’ thuis tegen de kampioen EHV en wij hopen dat captain Edo dan voldoende spelers kan rekruteren om een ploeg te vormen. En over de te verwachten uitslag doen wij wijselijk maar geen voorspelling!

Apeldoorn LA - EHV L 1- 6 (16.05.10).

Door toeval konden wij niet aanwezig zijn bij de wedstrijd VLB - Zutphen L, edoch wel bij die van VLA tegen EHV L. Dat kwam mooi uit, want als bewijs hoe goed de samenwerking tussen de beide Apeldoornse L teams is speelden in deze wedstrijd maar liefst 5 spelers van VLB mee en zij maakten daarmee het elftal compleet. Zij het in die zin dat er ook nog een twaalfde speler te weten Joost B (oorspronkelijk Tijdelijk) inviel, omdat Paul dH die N.B. in Friesland verbleef - en van zijn gade naar wij begrepen speciaal voor deze wedstrijd moest terugkomen - enigszins na het beginsignaal arriveerde. Overigens dit is het nog niet, want deze wedstrijd kende ook nog een, weliswaar non playing, captain te weten Edo, in zijn normale zondagse doen de aanvoerder van VLB!
De tegenstander EHV L die in de competitie al zeven punten los stond van Arnhem L kon in deze wedstrijd kampioen worden, hetzij door te winnen hetzij indien Arnhem L vandaag zou verliezen. Dat was overigens wel te merken, het was niet zomaar een partijtje, het ging duidelijk ergens om. Vanaf de start begonnen zij de wedstrijd met veel inzet te domineren. VLA counterde weliswaar diverse malen maar zij wisten in feite niet echt de cirkel van EHV L te bereiken. Die ploeg deed dat aan de overkant daarentegen regelmatig wel, maar mede door uitstekend keeperswerk van Martin had dat globaal het eerste kwartier weinig effect. Edoch toen brak als het ware de ban en de ruststand werd ten slotte 4-0 in het voordeel van de gasten.
Na de rust begon VLA meer en meer partij te bieden. En dat was niet een direct gevolg van het feit dat de Enschedenaren het wel geloofden, nee de Apeldoornse spelers kwamen beter in hun spel. En hoewel EHV L de stand eerst nog op 5-0 bracht was het gast- of leenspeler Remco die in twee acties de EHV doelman passeerde en hiermee minimaal de eer van VLA en in feite eveneens VLB redde. Uiteindelijk werd het nog 6-1 voor de bezoekers en deze waren daarmee dan wel daardoor Kampioen in poule A van de hoofdklasse Heren Veteranen L. De ploegen stelden zich in gelid tegenover elkaar op met daarna feliciteren door de spelers van de thuisclub. Vervolgens een klein onderling vierinkje waarna de kampioenen zich met slingers behangen op het terras bij de Apeldoorners voegden.
Er leek wat betreft hapbare verstrekkingen, door niet alleen de hartige borden van VLA maar wonder boven wonder ook van VLB, een onbeperkte voorraad beschikbaar. En hoewel de aanwezige spelers van VLB mogelijk hoopten, dat EHV L het vergeten was, kwamen die terug op een al dan niet ontlokte toezegging tijdens de uitwedstrijd destijds te Enschede, dat er bij de laatste wedstrijd te Apeldoorn van VLB tegen EHV L een barbecue zou zijn. Dit werd nu, althans qua streven, omgezet in een gezamenlijke BBQ van zowel VLB als VLA na afloop van de wedstrijden van 5 juni a.s. tegen respectievelijk EHV L en HCM L die dag. De aanvoerders gaan dit qua realiseerbaarheid nu verder uitwerken.
Nu even, mits niet deelgenomen wordt aan het familietoernooi met Pinksteren, twee weken rust en dan wacht alweer de uitwedstrijd tegen de Kromhouters te Tiel. Wij wagen ons even niet aan een voorspelling!

QZ L - Vet. LB 2 - 1. (25.04.10)

Het feit dat tegenstanders na afloop er hun verbazing over uitspraken dat zij gewonnen hadden, zegt waarschijnlijk al genoeg. Maar aleer wij ons aan de wedstrijd wijden willen wij nog iets verhalen wat er aan voorafging. En dan doelen wij uiteraard op de heenreis. Oh ja, wij hebben ons voorgenomen om dit keer in het verslag geen namen te noemen, want nadat wij vorige keer de spelers de hemel in hadden geprezen, zou dat nu mogelijk wat afbreuk doen aan hun vers verworven status. Ook nog een constatering, prijs nooit de dag (lees: aantal spelers) voordat het avond is (lees: zij daadwerkelijk verschijnen). Want je blij maken met dertien beschikbare spelers lijkt destructief te werken gelet het uiteindelijke aantal.
Geheel in het kader van het milieu respectievelijk de mogelijke opwarming de aarde door CO2 uitstoot, had een der leden, na talloze telefoontjes en voicemails insprekend, vooraf een heel ingenieus vervoersplan opgezet waardoor bij een minimaal aantal voertuigen optimaal gebruik kon worden gemaakt van het aantal beschikbare zitplaatsen heen en terug. Laat nu een der rijders met drie veronderstelde beschikbare zitplaatsen niet meer zijn voicemail afluisteren en verschijnen in een blitse cabriolet met slechts ruimte voor één speler. Want hij ging na afloop om hem moverende redenen niet terug naar Apeldoorn. En dus, als de aarde toch opwarmt ligt dat voor een groot gedeelte aan hem!
Op het verzamelpunt te Hoenderloo en in de buitenlucht genietend van Riens Famous Apple Pie werd de idee geboren voor toch behoud van de huidige klasse en gewoon een aantal en liefst alle nog resterende wedstrijden te winnen, om te beginnen met die van die dag tegen QZ L. Was dit de goden verzoeken, een staaltje van zelfoverschatting, geen rekening houden met het feit dat ook de hockeybal rond is, benen (en sticks) die de weelde niet kunnen dragen? Wie het weet mag het zeggen. In ieder geval is weer bewezen dat je de huid van de beer niet moet verkopen voordat hij geschoten is!
Echter eer wij komen bij de beoogde invulling van dat plan oftewel de deceptie, willen wij eerst nog door gaan met te verhalen hoe wij onze reis naar QZ te Nijmegen vervolgden. Er bleken namelijk zowel bestuurders met als zonder navigatieapparatuur te zijn en dit had tot gevolg dat de heenreis vanaf Hoendeloo in een soort colonne plaatshad. En dit betekende dat zij elkaar als een soort lemmingen, ook bij afslagen die wel genomen hadden moeten worden - en dus niet - bleven volgen en dus ook hierdoor de CO2 uitstoot ruimschoots en nodeloos nog meer vergrotend. Wat een verspilling! Uiteindelijk arriveerden `hét Team´ toch nog rijkelijk op tijd bij het clubhuis van QZ dat zij indertijd als eerste, toen het nog niet eens officieel in gebruik was genomen, mochten benutten om na afloop van de wedstrijd toentertijd de obligate drankjes tot zich te nemen. Hier voegde ook Edo vergezeld door Xandra zich bij het team, nog onkundig van het nieuwe doel dat ´hét Team zich in de tuin bij Rien had gesteld.
Dan de wedstrijd zelf, waar wij niet al te veel woorden meer aan willen besteden immers de clou is al bekend. Ondanks het feit dat vanaf het begin VLB sterker was, liet het een spits van QZ L na vijf minuten vrijwel ongehinderd opkomen die vervolgens vanaf de rand cirkel de hele verdediging verraste, de doelman incluis, door met een niet verwacht diagonaal schot te scoren. Nog geen man overboord, dit zou wel even recht gezet worden en eindelijk na de nodige niet benutte kansen werd uit een scrimmage door een onzer spitsen de 1-1 gescoord. Tenminste dat dacht niet alleen ´hét Team´, maar ook de scheidsrechter aan die kant. Niet echter de arbiter aan de overkant van het veld die tegen de felle zon in een shoot van een Apeldoornse speler had geconstateerd, daarover in conclaaf ging met zijn collega en waarna deze de goal alsnog afkeurde. Dat diezelfde fluitist een spanne tijds later in zijn eigen cirkel van dichtbij weer een Apeldoornse shoot zag die absoluut niet gemaakt werd, moet zuiver toeval zijn geweest, want wij zouden de laatste zijn die hier enige opzet in zou willen zien. Gelukkig leverde de toegekende strafcorner niets op. En zo werd de rust bereikt met nog steeds een 1-0 achterstand.
De aanvoerder adviseerde geen lange ballen te gebruiken, om tevergeefs lopen te voorkomen, doch daarentegen de bal meer rond te spelen. Want een der problemen in de eerste helft was wel, dat teveel ballen in tegenstelling met de bedoeling niet op de beoogde plaats of bij een eigen speler arriveerden, maar of in de verte over een zij- of achterlijn gingen of bij de tegenpartij ingeleverd werden.
De tweede helft was koud begonnen of een bal wordt door een QZ-ter hard en voor ons gevoel lukraak de Apeldoornse cirkel ingeslagen. Laat die bal nou een stick van een andere QZ-speler zodanig raken dat tot diens stomme verbazing een onhoudbare tip-in geproduceerd wordt en het was 2-0. Apeldoorn LB bleef een (optisch) overwicht houden, doch volharde in niet scoren tot het eindelijk wel lukte en het met 2-1 weer in de wedstrijd kwam. Niet zoveel later een strafbal voor en wij telden al 2-2, want degene die hem nam scoort altijd.... behalve deze keer! Nu gebied de eerlijkheid te zeggen dat er in het doel van QZ L een voortreffelijke keeper stond, die verder ook niet te perforeren was ondanks talloze pogingen daartoe door VLB spelers gedurende wedstrijd. Zij leken niet op de hoogte van de oude natuurwet dat je niet kunt scoren door een keeper heen. Om het verhaal af te maken, ‘hét Team’ bleef (nogmaals) optisch sterker, het continueerde verder vaak met voorzetten, passes en bij uit- en inslaan de bal te dirigeren naar plaatsen waar geen eigen spelers stonden en zo bereikte zij het eindsignaal met nog steeds 2-1 voor de thuisclub. Zij blij en ‘hét Team’ minder!
De nazit in het zonnetje was zeer geanimeerd en de Apeldoornse LB-ers hebben nu veertien dagen de tijd om thuis tegen Ede L nogmaals te gaan werken aan de realisatie van de nieuwe doelstelling! En de aanvoerder wensen wij nog een prettige voortgezette vakantie toe.

Vet. LB - Apeldoorn LA 2 - 2 (18.04.10).

De bovenstaande uitslag voelde, zoals zeker insiders en degenen die de wedstrijd bijwoonden zullen beamen, voor de spelers van ‘hét Team’ als een overwinning. En gelet deze uitslag is het nu ook niet duidelijk wat echt het beste veteranen L team bij AMHC is! Ofschoon de B van LB zou een aanwijzing kunnen zijn!
Deze superderby werd gespeeld op een veld (Velocitas) wat de indruk gaf dat een substantieel deel van de aswolk van de IJslandse Eyjafjallajökull vulkaan er op was neergedaald en het in een soort zandbak had veranderd. Of was het dat toch al? Zelfbenoemde kenners beweerden dat het daardoor tragere veld in het nadeel was van de meer technische hockeyers, maar ons werd niet duidelijk wie zij daarmee bedoelden. Hoewel de eerlijkheid gebied ons te zeggen dat het in elk geval niet echt in het nadeel van ‘het Team’ was, maar wij zijn bereid deze mening bij te stellen.
Had Apeldoorn LA, overigens niet alleen gezien het spelbeeld in de eerste helft waarbij zij wel erg veel op de VLB helft speelden, gedacht dat het een ‘walk over’ zou worden dan hadden zij het uiteindelijk dus goed mis. De gezamenlijke VLB achterhoede stond weliswaar en zeker ogenschijnlijk met enige regelmaat onder druk, maar gaf geen krimp en pareerde alles. Overigens het moet ook gezegd worden, VLB counterde herhaaldelijk snel en niet ongevaarlijk en dwong de VLA-achterhoede niet en masse de middenlijn over te steken. En de aloude volkswijsheid, dat als jezelf niet scoort dan doet de tegenpartij dat wel, bewees maar weer eens nog steeds van kracht te zijn. Want Rien, na een soort steekbal van Neville, verraste de uitgelopen Martin, die overigens voortreffelijk keepte, en kwam met bal voor een open doel. Even vreesden wij, toen wij hem bij wijze van spreken de stick in de nek zagen leggen, deze bal gaat huizenhoog over, maar de facto deponeerde hij hem simpel in dat doel en het was 1-0. Wij dachten zo tot ontzetting van Apeldoorn LA, in ieder geval leek het hard aan te komen. En ondanks nog verwoedere pogingen van veteranen LA werd de 1-0 ook de ruststand en dus ‘hét Team’ was alvast winnaar van de eerste helft!
Captain Edo gaf in de rust een aantal aanwijzingen zoals nog iets feller hockeyen, de tegenstander onder druk zetten en proberen de bal in de ploeg houden. En het mag gezegd er heerste een opperbeste stemming in de VLB dug-out en naar leek aanmerkelijk verschillend met die in de andere. Maar misschien was hier de wens de vader van de gedachte.
Veteranen LA kwam duidelijk uit de denkbeeldige startblokken met de bedoeling om iets recht te zetten en zij kregen al vrij snel een korte hoekslag mee. Waarschijnlijk liet uw doelman zijn rechterhoek net iets te vrij en Paul B maakte daar subliem gebruik - of heet dat misbruik - van, geen vloeitje kon meer tussen bal en paal en het was 1-1. Hadden onze clubgenoten nu gedacht dat dit de opmaat was voor nog meer goals en dus alsnog een verpletterende overwinning, dan hadden zij overduidelijk pech. Want ondanks hun nog feller aanvallen, en elkaar volgens een denkbare outsider af en toe in hun ijver zelfs overlopend, bleef ‘hèt Team’ goed partij leveren en maakte zelfs 2-1. Opnieuw was dat de weer attente Rien en nu op een mooie pass van Edo. Dit kon dus echt niet, er leek iets krampachtigs in het VLA-spel te sluipen en er werden zelfs wat emoties zichtbaar. Uiteindelijk slaagde Harold, die al bijna een hele wedstrijd op zijn kans loerde en veelvuldig in de cirkel van ‘hét Team’ te vinden was er toch nog in de bal van dichtbij onder de vallende keeper door in het doel te krijgen en dus gelijk. Maar VLA wilde meer, maar wat je wilt lukt niet altijd, en ook nu niet want VLB bleef manmoedig de aanvallen, en vraag niet soms hoe, afslaan. Nog sterker ook nu weer uitvallen plegend. Er deed zich voor de buitenstaander mogelijk in het slotoffensief van VLA nog menige schijnbare hachelijke situatie voor in de cirkel en vlak voor het VLB-doel, echter geen centje pijn en de 2-2 stand bleef tot het einde op het virtuele scorebord. En dit kon, zie ook boven, afhankelijk van het team als een overwinning of als een verlies beschouwd worden!
Indien wij de spelers van ‘hét Team’ de revue laten passeren krijgen wij het volgende beeld. Wouter H en Ewoud, ijzersterk hun verdedigende maar ook spelverdelende taak opvattend. Hans H, zeer stickvaste ‘rechtsback’ en menigmaal als opkomende verdediger paniek in de VLA-cirkel veroorzakend. David linksachter zeer sterk tot schavend toe zijn plicht uitoefenend, maar ook niet te beroerd zijn werkgebied uit te breiden tot over het middenveld. Wouter D en Will als links- respectievelijk ‘rechtsmid’ zeer consequent hun mannetje dekkend en volgend en ook nog regelmatig aftroevend. Neville een perfecte combinatie van al naar gelang nodig verdedigende en aanvallende centrale middenvelder. Rien als linkeraanvaller én door zijn spel én door zijn twee goals in onze ogen ‘ man of the match’. Edo als spits permanent onderweg, een regelrechte plaag voor de VLA-verdediging en niet te beroerd om ook een balletje op te halen. John als rechteraanvaller altijd goed aanspeelbaar. Oh ja, dan hebben wij ook nog een doelman en die deed gewoon wat hij verondersteld wordt te doen, namelijk ballen tegenhouden of je zou ook kunnen zeggen voorkomen dat er gescoord werd!
Onze speciale dank aan de beide scheidsrechters van D2 Astrid en Caroline, zij lieten zich niet van de wijs brengen door die vaak drukke mannetjes en bleven simpel fluiten voor hoe zij het zagen. Chapeau!
Bij de nazit waren alle strijdbijlen weer begraven, het was uiterst geanimeerd en tekenend voor de onderlinge verhoudingen was wel dat het voor beide teams nu een thuiswedstrijd was, VLA voor het vloeibare en VLB voor het vaste consumeerbare deel. Natuurlijk werden ook nog wat spelsituaties en momenten aangehaald. Pleun bleef, o.i. tegen beter weten in, ontkennen dat het een ‘Schwalbe’ was. Niels was er niet van te overtuigen dat niet de doelman zijn stick blokkeerde of afklemde, maar dat hij zijn stick tegen en onder die van de doelman duwde. Eric bleef volhouden dat hij eigenlijk een doelpunt had gemaakt en dat die shoot die daaraan voorafgaand door hem gemaakt niet tegen zijn been was. Elmer met weer een gezonde gelaatskleur bleef persisteren dat iemand het bij herhaling niet op de bal maar op zijn onderbenen gemunt leek te hebben en dat het bijna een wonder was dat hij die nog had. En tot slot, dat die reeds genoemde keeper voor het begin van de tweede helft, terwijl hij lekker in de schaduw stond en de tegenstander al opgesteld in de zon kijkend, iedereen - voor de tweede maal - liet wachten omdat hij zo nodig aan zijn helm moest gaan klooien was echt geen opzet. Echter hij bleef hoe onbegrijpelijk ook de schijn tegen houden.
Komende week wacht ‘hét Team’ de uitwedstrijd tegen QZ L en daar moet toch wel een puntje of zo te halen zijn, dachten (of hopen) wij. Aanvoerder Edo gaat in zijn plichtsbetrachting zelfs zo ver, dat hij enkele dagen van te voren al naar die regio vertrekt om alvast te acclimatiseren. Wij zijn benieuwd.

Arnhem L - Vet. LB 10 - 1. (11.04.10)

In het vorige verslag stelden wij de retorische vraag of er in Arnhem een wonder zou gebeuren met de toevoeging dat het dan een echt wonder zou zijn en dat je er wel in moest geloven. En zonder dat dat het bewijs is, en ook al denkelijk het geloof er zeker niet was, hét wonder gebeurde niet.
Echter aleer wij verder gaan met wonderen moeten wij eerst nog iets verhalen over de heenreis. Het verzamelpunt was bij John in Garderen en ook hierover kondigden wij reeds aan dat dit de kortste route naar Arnhem is. En als het dat al niet is dan is het zo bleek zeker de meest toeristische en iets om te onthouden wil men de Veluwe leren kennen. Een rit voerde, al spelers oppikkend, van Apeldoorn naar Hoenderloo en omdat aldaar bij Rien bleek dat er een misverstandje over de vertrektijd was, was er tijd genoeg om eerst nog een kopje koffie te nuttigen. De route werd vervolgd vanaf Hoendeloo naar de rotonde bij Otterlo en daarna over De Harskamp, langs Stroe en de (voormalige) legerplaats ‘De Wittenberg’ naar Garderen. Net bij John’s ‘nederige stulp’ gearriveerd kregen wij een telefoontje uit huize Neviile waar wij bleven, want van daar zouden wij toch gezamenlijk naar John’s home vertrekken. Dus misverstandje twee en ligt dit nou aan de opsteller of aan de lezers van het marsbevel? Het omweggetje naar John bleek overigens meer dan de moeite waard, een zo leek wel heuse brunch stond daar op ons te wachten. Aldus (uitgebreid) gevoed en gelaafd begon, en nu met drie voertuigen, deel twee van de heenreis. Deze ging vanaf Garderen via Oud-Milligen naar de rotonde bij voornoemde legerplaats, daarna omgekeerd dus langs Stroe en De Harskamp naar Otterlo, dan langs de Hoge Veluwe, langs Schaarsbergen en de velden van Upward bijna schampend naar de Schelmseweg langs o.a. Burgers Zoo en het Openluchtmuseum, werd vervolgd over de Koningsweg en tot slot binnendoor via Rozendaal heuvel op heuvel af naar De Beekweide bij Velp waar de velden van Arnhem liggen. Daar bleek overigens nog meer dan voldoende tijd, de spelers van Arnhem L moesten nog arriveren, om ons op ons gemak om te kleden dan wel een kopje koffie vooraf te gebruiken.
Over de wedstrijd zelf tegen de kampioen van verleden jaar en toen tweede bij de landskampioenschappen, nu met EHV L stuivertje wisselend om de koploperplaats, te weten Arnhem L kunnen ofwel willen wij kort zijn.
In de aanvang gebeurde nog bijna een klein wonder, want Apeldoorn LB begon brutaalweg met aanvallen en na twee minuten had een der spelers zelfs een mogelijkheid die hij niet kon missen om 0-1 te maken. Edoch klaarblijkelijk verbaasd of overdonderd door dit feit wenste hij daar geen gebruik van te maken. Arnhem L nam vervolgens het heft in handen, na vijf minuten was het 1-0 en zij liepen gestaag uit naar 5-0 tot Edo, en wij dachten een assist van Rien, met een fraai schot de eer alvast redde en 5-1 op het virtuele scorebord bracht. Op slag van rust werd het nog 6-1.
In de pauze likten de spelers van ’hét Team’, zonder overigens in mineur te zijn, hun denkbeeldige wonden.
Daarna werd begonnen aan de tweede helft en Arnhem L kon voor de uiteindelijke eindstand 10-1 gaan zorgen.
Kregen de VLB-spelers nu geen kansen, natuurlijk wel en die 1 had best een 2, een 3 en misschien zelf een 4 kunnen zijn, alleen dan moet je je mogelijkheden wel benutten en bijvoorbeeld de bal niet door een keeper heen in het doel willen doen belanden. Verder vraagt uw doelman zich nog steeds af, of die zeker twee keer dat hij op het verkeerde been werd gezet, dit ook echt de bedoeling van de betreffende aanvaller was dan wel dat dit dan in feite een gelukschot voor die speler bleek. Maar die tellen ook. Aan wie het tot slot zeker niet gelegen heeft is de inzet van onze gastspeler Pleun en die willen wij met Will, overigens zonder de overige spelers te kort te doen, namens ‘hét Team’ bedanken.
Onze captain lijkt de kansen op een kampioenschap in deze klasse al min of meer overboord te hebben gezet en is, immers regeren is vooruitzien, daadwerkelijk al bezig met het volgende seizoen. In dat kader worden ook de geesten van de spelers al gemasseerd respectievelijk rijp gemaakt voor een (echt) nieuwe ronde, nieuwe kansen!
Maar zover zijn wij uiteraard nog lang niet en komend weekend wacht de ontmoeting van ‘David’ tegen ‘Goliath’ - zeker qua aantal spelers - oftewel de superderby VLB tegen VLA. En wij hebben ons al laten vertellen dat hoewel dit voor ‘hét Team’ een thuiswedstrijd is, het na afloop een uitwedstrijd is. Verder hopen wij dat er nog een spelertje of wat tijdelijk van team verandert!

Vet. LB - Union L 1 - 4

Vet. LB - Union L 1 - 4 (28.03.10).
Als ‘hét Team’ één wedstrijd had kunnen, wat zeggen wij had moeten winnen, dan was het deze wel. Maar tja, het lijkt wel als je in de hoek zit waar de klappen vallen, dan bijven ze daar kennelijk vallen! Bij de rust met de stand 1-1, en meer had er duidelijk ingezeten, leek alles nog mogelijk. Sterker, nog geen vuiltje aan de lucht. Apeldoorn LB speelde sterk en Union L had er de handen vol aan. Of dat vuiltje moeten de doelpunten zijn die voor de rust niet gemaakt werden! Na die rust verstoutte uw doelman zich, dit valt misschien onder overdreven dienstijver, een bal die in het voordeel van Apeldoorn LB ergens tussen de midden- en de kwartlijn uit was gegaan en die doorschoot tot in de hoek van het veld te op te halen en terug te spelen. Had hij dat maar nooit gedaan, want terwijl hij zich terug haastte naar het doel, maar dat bijlange nog niet had bereikt, werd de bal door Apeldoorn LB verspeeld en door de tegenstander geplaatst naar een vrijgelopen Union L speler nabij de cirkel. Uw keeper, ondertussen bij zijn doel had echter geen tijd meer om zich goed op te stellen. Hij deed nog een desperate poging met de voet het schot te keren, maar bij die poging bleef het en het was 1-2. En dit bleek of werd het begin van het einde. Want Union L maakte daarna nog 1-3 door een meevaller en vervolgens ook nog 1-4 door een aanvaller die zich handig aan de VLB verdediging ontrok door weg te draaien en vanaf de rand cirkel onverwacht een striemend schot loste wat niemand verwachtte, de doelverdediger incluis. Stelde ‘hét Team daar dan niets tegenover? Natuurlijk wel, doelrijpe kansen genoeg. Alleen zoals iemand na afloop snedig opmerkte, aan kansen heb je niets als er geen doelpunten uit komen. Het grote verschil tussen beide teams was misschien wel, dat Apeldoorn L o.i. aanzienlijk meer mogelijkheden tot scoren had, echter dat Union L meer mogelijkheden benutte! Wij willen het hier verder maar bij laten, een verslag van de wedstrijd als zodanig zou weinig meer toevoegen. Wel willen wij voor de statistiek nog vermelden dat de gelijkmaker op naam kwam van Edo, die bij een aanval goed doorliep, de bal mee de cirkel in nam en de actie vervolgens met een knap schot afrondde.
Wie wij speciaal moeten bedanken zijn Wobke die een hele wedstrijd speelde en Elmer die na de rust ‘hét team’ kwam versterken en voor beide geldt, met een inzet die beter verdiend had. Verder uiteraard Will, is die trouwens nog wel invaller, en natuurlijk de beide scheidsrechters Pim S en Frans H.
‘Hét Team’ heeft nu veertien dagen de tijd om zijn wonden te likken en dan wacht een ontmoeting Arnhem L te Velp, met als bijzonderheid dat op de heenweg de kortste route via Garderen wordt genomen! Zou te Arnhem het wonder gebeuren? Dat zou dan, gezien deze tegenstander, een echt wonder zijn. Maar misschien bestaan wonderen wel, echter je moet er dan wel (echt) in geloven!
Al onze trouwe lezers prettige paasdagen gewenst.

Bemmel L-Vet. LB 4 - 2 (21.03.10).

Met een redelijk goed gevoel, ofschoon anderzijds iets teleurgesteld, verliet ‘hét Team’ het veld. Er had meer ingezeten, alleen dan moet je de kansen wel benutten en/of behoor je de tegenstander bijwijlen het scoren te beletten. En anderzijds zagen de in onze ogen goed fluitende scheidsrechters ook nog een geheide strafbal tegen, nietwaar Wouter H, over het hoofd. Apeldoorn VLB speelde voortreffelijk, Bemmel L had er regelmatig de handen vol aan, maar had toch gemiddeld gesproken naar men dat zo mooi pleegt te zeggen het betere van het spel en was in elk geval, zoals ook wel uit de uitslag blijkt (iets) effectiever. Dit laat nochtans onverlet dat zeker een gelijkspel er ingezeten had en heel mogelijk zelfs een overwinning. Of zou ‘hét Team’ dan iets teveel van het goede hebben gekregen? Dit was voor de goede orde het Bemmel L, dat Apeldoorn LB in de thuiswedstrijd met een gelijkspel zwaar tegen de verhouding in liet ontsnappen. Maar zeer waarschijnlijk wisten zij dat ook wel en het gaf hun mogelijk toch wel nu net dat beetje extra.
Het was om 08.30 uur weer vrij vroeg verzamelen geblazen bij Anemiek en Remco alwaar wij weer zeer gastvrij ontvangen werden. Een aantal spelers kampte nog wat met de naweeën van een feest op de voorgaande avond, maar later op de dag te Bemmel leek dat niet van invloed te zijn op hun spel. Hoewel wij geven toe, onze waarneming is in dezen mogelijk wat subjectief. ‘Hét Team’ had op de heenweg overigens nog geluk, dat Rien hij niet met een verkeerde auto was meegereden en vervolgens mogelijk spoorloos verdwenen zou zijn.
Apeldoorn LB begon overtuigend en drukte Bemmel L zelfs terug op de eigen helft. Echter helaas, een snelle uitval, een strafcorner tegen, een (te) vrijstaand mannetje en het was na vijf minuten 1-0. Het spel golfde vervolgens heen en weer, er waren kansen op een gelijkmaker, echter het bleek weer Bemmel L dat na zo’n twintig minuten 2-0 scoorde. Alle hoop was nog niet verloren en zeker niet nadat Rien op aangeven van Edo de 2-1 aantekende en zo naar dat heet ‘hét Team’ weer terug in de wedstrijd bracht.
Deze 2-1, met dus alles nog mogelijk, werd ook de ruststand en captain Edo adviseerde zijn mannen om conform de eerste helft door te gaan.
De tweede helft begon ook goed, Apeldoorn LB bood prima partij en Edo maakte zowaar de 2-2. Dit had misschien beter niet kunnen gebeuren, want het leek nieuwe krachten los te maken bij Bemmel L dan wel mogelijk dachten de Apeldoornse spelers dat zij er al min of meer waren. Want nee dus, in een vrij volle Apeldoornse cirkel waarbij uw doelman volledig werd afgeschermd, ergo niets dan wel het te laat zag, loste een Bemmelse spits een diagonaal schot op het doel met als resultaat 3-2 op het imaginaire scoringsbord. En daar bleef het helaas niet bij, diezelfde spits ontsnapte enige tijd later aan zijn bewakers, uw doelverdediger trachtte door uit te lopen het onheil nog te keren en helaas niet, want een kanonskogel doorboorde bijna het doelnet en dies 4-2. Wat de Apeldoorners daarna ook nog probeerden, hun pogingen waren ijdel en de 4-2 werd tot grote vreugde van de tegenstander de einduitslag.
Tot slot Wil en Cees bedankt dat jullie toch weer tijd vonden het team te assisteren, echter jammer jullie beider inzet had beter verdiend.
Komende zondag thuis tegen Union L, zal het dan eindelijk eens gebeuren? Wij geven de hoop nog lang niet op!



Vet. LB - Malburgen L 2 - 8. (14.03.10)

Kon het (qua uitslag) nog erger dan verleden week tegen Nijmegen L. Kennelijk wel, of is met 8-2 verliezen toch beter dan met 7-1? Wij hoorden onze doelman na afloop zeggen dat zoiets best leuk is voor een masochist!
Wat is er toch met ‘hét Team’ aan de hand, het liep naar onze indruk van geen kanten. Zelfs spelers bekend om hun strakke ballen en passes in de stick van hun medespelers leken te delen in de malaise En aan de scheidsrechters Paul B en Jan Hendrik kon het ook niet liggen, want die floten uitstekend. De tegenstanders van hun kant leken de nipte overwinning in de laatste minuten bij hun thuiswedstrijd niet vergeten. Zij kwamen tot de tanden gewapend in een supersterke opstelling en bleven maar jagen en in woord en gebaar druk op hun eigen spelers uitoefenen zelfs toen zij al lang en breed dan wel royaal voor stonden.
Over de wedstrijd kunnen, om niet te zeggen willen, wij kort zijn. In de eerste helft stond Apeldoorn LB binnen 20 minuten door o.a. een rebound, een tip-in en een strafbal al met 0-4 achter, waarna dit wedstrijddeel op 0-5 eindigde.
In de rust likte het team min of meer zijn wonden om vervolgens met deel twee te beginnen. Na ca. vijf minuten was het al 0-6 via een tip-in en het einde leek nog niet in zicht. Maar nee hoor, een combinatie Edo (de assist) en Harold bracht de stand zowaar op 1-6. Weliswaar scoorden daarna Malburgen met weer een strafbal - de doelman claimde nog tevergeefs, echter ook tegen beter weten in, gevaarlijk spel - en vervolgens met een mooie scoop over de uitgelopen doelman waardoor het 1-8 werd, maar dit werd niet de eindstand. Want Edo zorgde met een listig balletje dat uiteindelijk 2-8 op het wedstrijdformulier ingevuld kon worden. Misschien is deze stand iets geflatteerd, want ‘hét Team’ ging enkele malen wel zéér slordig om met beslist doelrijpe kansen. Edoch als wij eerlijk zijn er werden ook nog wel wat ogenschijnlijk 100% kansen tot scoren van Malburgen L onder andere verijdeld!
Tot slot willen wij namens ‘hét Team’ de dank voor hun aanwezigheid en inzet overbrengen aan Paul dH, Harold en Eric. En gezegd kan worden dat de oorlogskas van Rien na afloop behoorlijk aangesproken werd!
Komende zondag nieuwe ronde nieuwe kansen tegen Bemmel L.

Nijmegen L - Vet. LB 7-1. (07.03.10)

Na weken lang creatief denken, speuren naar potentiële spelers, e-mailen en maar bellen tot let wel zaterdagavond toe door onze Captain Edo was het resultaat dat te zijner en Xandra’s gastvrije huize, annex verzameladres, op deze nog koude evenwel zonnige zondagochtend uiteindelijk tien (10) spelers aanschoven voor de aangeklede koffie.
Tijdens het gezellige gekout aldaar, belde de aanvoerder van Nijmegen L dat hij slechts over negen spelers beschikte. Dit leek voor beide partijen en zeker voor ‘hét Team’ geen probleem en een spanne tijds later spoedden een aantal voertuigen zich richting velden van NMHC te Nijmegen. Daar werden de Apeldoorners met (weer) koffie ontvangen door inderdaad zo´n negen Nijmeegse spelers, die o.a. hun nood klaagden over het relatief grote aantal afmeldingen dan wel verhinderingen. Was dit achteraf bezien ‘grote truc’ of een niet of slecht functionerend absentiesysteem, wij zouden het niet weten. Feit is wel dat de wedstrijd inderdaad met naar wij dachten negen tegenstanders begon, maar allengs begon dit aantal door binnendruppelende teamgenoten te groeien en uiteindelijk hadden zij met twaalf man zelfs een wisselspeler. Toen wij na afloop een der Nijmegenaren op dit toch wel merkwaardige gebeuren attendeerden, omdat Apeldoorn slechts met tien man speelden en zij dat naar eigen zeggen met z’n negenen zouden doen, hoorden wij de quote van de dag: ‘Had het maar gezegd, dan hadden jullie een speler kunnen lenen!’
Gevoegd bij het feit dat Nijmegen L gemiddeld toch al een goed team had en nu zelfs met een mannetje meer speelde, en dat vaak of zelfs te vaak meesterlijk uitnutte, zal het de zeer gewaardeerde lezer niet verbazen dat de bovenstaande uitslag het resultaat van deze ontmoeting was. Neutrale waarnemers annex kenners beweerden dat het zelfs nog aanzienlijk meer dan wel nog erger had kunnen zijn!
Een gedetailleerd verslag van de wedstrijd als zodanig zal weinig meer toevoegen en dus zullen wij het even in het kort samenvatten:
De eerste helft eindigde met 4-1 met de mooie tegengoal in de kruising door de goed doorgelopen Wouter D en een assist van Edo. Zouden wij de goals uit rebounds in mindering mogen brengen, dan zou de ruststand 1-1 geweest zijn!
In de tweede helft scoorden de gastheren nog eens drie maal waaronder een e.d. doordat een hoge bal wat ongelukkig vanaf Hermans stick zijn baan in een niet bedoelde richting vervolgde. Uw doelman voelde zich in liggende positie wel eens deelnemer aan een ijshockeywedstrijd door op hem ‘hangende’ en inhakkende spelers al pogende de bal door hem heen in het doel te krijgen. Gelukkig werden zijn noodkreten door een der scheidsrechters opgevangen en deze wist hem door een time-out te ontzetten en hij vroeg tevens ook nog belangstellend naar zijn lichamelijk welbevinden. Dit bleek wonder boven wonder toch nog uitstekend!
Voor de goede orde, zou het laatste wel eens een verkeerd beeld van de wedstrijd kunnen geven en uiteraard afgezien van het genoemde overtal, toch verliep de wedstrijd verder, voor zover wij het konden beoordelen, sportief zonder enige wanklank.
Rest ons de gastspelers Herman met Theo uit VLA en verder Will te bedanken voor hun meer dan nuttige participatie.
Komende zondag ontvangt ‘hét Team’ thuis Malburgen L. En om met onze aanvoerder te spreken, dan moeten wij - na de uitwedstrijd toen wij onze voorsprong (0-1) in de 65e minuut verspeelden en tot slot zelfs verloren - toch eens wat punten gaan pakken! Wij voorspellen het publiek in ieder geval een spannende wedstrijd!




Hieronder in volgorde van datum de verslagen van de wedstrijdverslagen!!
Klik op een van de onderstaande links om het verslag te lezen:

vanvoor de zaterdagtrimmers
Salland L – Vet. LB 2-1 (29.05.11)
Vet. LB - Ares L 2 - 1. (22.05.11)
Goor L - Vet. LB 4 - 0 (08.05.11)
Vet. LB -Wageningen L 2-6 (17.04.11)
Kromhouters LB - Vet. LB 2 - 1 (10.04.11)
Vet. LB L - Deventer L 3 - 0 . (03.04.11)
Vet. LB - Salland L 1 - 0 (27.03.11)
Ares L - Vet. LB 3 - 1. (20.03.11)
Vet. LB - Goor L 2 - 3 (27.02.11)
Wageningen - Vet. LB L 3-1 (20.02.11)
Vet. LB - Kromhouters LB 1 - 1 (21.11.10).
Vet. LB - Deventer L 1-1 . (14.11.10)
Salland L - Vet. LB 1 - 4 (07.11.10)
Vet. LB - Ares L 1 - 2. (31.10.10)
Goor L - Vet. LB 2 - 1 (03.10.10)
Vet. LB - Wageningen L 0-3 (26.09.10)
Kromhouters LB - Vet. LB 3 - 0 (19.09.10)
Vet. LB - Deventer L 3 - 1. (12.09.10)
Vet. LB - EHV L 0 - 14 . (06.06.10)
Kromhouters LA - Vet. LB 1-4 (30.05.10)
Apeldoorn LA - EHV L 1- 6 (16.05.10).
QZ L - Vet. LB 2 - 1. (25.04.10)
Vet. LB - Apeldoorn LA 2 - 2 (18.04.10).
Arnhem L - Vet. LB 10 - 1. (11.04.10)
Vet. LB - Union L 1 - 4
Bemmel L-Vet. LB 4 - 2 (21.03.10).
Vet. LB - Malburgen L 2 - 8. (14.03.10)
Nijmegen L - Vet. LB 7-1. (07.03.10)
 complete agenda

Agenda

Week 20 14 mei/20 mei
dinsdag15
Vergadering TC bestuurskamer 20:00u.
dinsdag15
Bestuursvergadering
donderdag17
TYTH+27 toernooi
donderdag17
Geen training ivm Hemelvaart
vrijdag18
Geen training ivm Hemelvaart
persoonlijke pagina´s

Login

Nieuws